Nicolas Cage otrzymał Oscara za wydany w 1996 r. film Zostawić Las Vegas, w którym przedstawił przełomowy obraz człowieka podążającego ścieżką autodestrukcji na własne życzenie. Później Nicolas Cage trafił do Internetu i stał się Nicolasem Cage'em, jakiego znamy. Cage został istną gwiazdą internetowych memów i dziwactw, a już wkrótce pojawi się w Dead by Daylight jako kluczowa postać rozszerzenia DLC. Na czym będzie polegać występ i postać Cage'a? Podczas swojej kariery aktor ten zaprezentował nam wiele różnych postaci, od zabawnych po lekceważące i autorefleksyjne, a filmy takie jak Zostawić Las Vegas demonstrują jego umiejętności aktorskie. Właśnie dlatego sporządziliśmy listę kluczowych filmów, które musisz obejrzeć przed odpaleniem nowego DLC.

Nieznośny ciężar wielkiego talentu (2022): Nicolas Cage w Dead by Daylight odegra rolę postaci o tym samym imieniu i nazwisku, więc nie można wybrać lepszego filmu niż właśnie ten, w którym aktor ironizuje swoje własne dziwactwa jako „Nick” Cage. Cage został zwerbowany przez CIA, a jego zadaniem jest odgrywać swoje role filmowe, aby zdemaskować osobę, która uważa się za superfana. Wszystko polega na autorefleksji – najlepiej wyobrazić sobie, że w Dead by Daylight Cage został wciągnięty w asymetryczny cykl życia i śmierci.

Renfield (2023): Jeśli sama myśl o Nicolasie Cage'u, który zabija ludzi i wszystko dokoła, brzmi zachwycająco w groteskowy sposób (i zgodnie z dynamiką zabójca/ofiara z Dead by Daylight), to Renfield będzie idealnym wprowadzeniem. Cage nawiązuje do Beli Lugosiego – w początkowym montażu retrospekcji wprost dosłownie – a jego podejście do Draculi również jest wielopłaszczyznowe. Kontynuuje dziedzictwo Christophera Lee (kolejnego kultowego filmowego Draculi), wbijając zęby w każdą scenę i ofiarę. Film ten przeznaczony jest dla widzów od 18. roku życia. Zobaczysz w nim mnóstwo krwi i odrobinę humoru auto-refleksyjnego.

Mandy (2018): Cage wiedzie spokojne życie leśnika ze swoją dziewczyną głęboko w odosobnionym lesie, lecz pewnego dnia kultysta wzywa demony, aby porwały jego dziewczynę. Aktor w swoim najbardziej intensywnym wcieleniu dźga, tnie i przecina wszystkich na swojej drodze, a wrzaskom nie ma końca. Nie znajdziesz żadnej sceny, w której twarz Cage'a nie byłaby zakroplona krwią, ale w przeciwieństwie do wysysania krwi i plujących gejzerów w Renfield, film Mandy jest nieco bardziej stonowany. Warto podkreślić słowo „nieco”. W każdym razie Cage wie, na czym polega przemoc. Czuje się z nią bardzo swobodnie.

Kick-Ass (2010): Cage gra „Big Daddy'ego”, zabawnego i ambiwalentnego antybohatera, który jest ojcem i spędza większość filmu Kick-Ass na zachęcaniu swojej nastoletniej córki do mordowania wszystkich dokoła. Cage uczy ją ekstremalnej walki wręcz i walki bronią, wprost rozkoszując i ciesząc się zwycięstwami swojej córki. Wyobraź sobie takiego Cage'a w Dead by Daylight, który zachwyca się swoją krwawą egzystencją, starając się przetrwać dzień po dniu. Ten film to idealna rekomendacja.

Załoga G (2009): Pomimo że Cage najwyraźniej gra samego siebie (lub jakąś wersję samego siebie), warto wziąć pod uwagę, że jest tu aktorem głosowym. To nie jedyna produkcja, w której Cage odgrywa rolę aktora głosowego, gdyż grał między innymi Supermana w Młodzi Tytani: Akcja! Film i Czarnego Spidermana w Spiderverse – ale to były nietypowe role nawet dla Cage'a. W Załodze G wciela się w rolę kreta, typowego hakera, który towarzyszy grupie superbohaterów w postaci świnek morskich. Oczywisty zwrot akcji pozwala Cage'owi bawić się i budować napięcie aż do typowego zwrotu, a pod koniec Cage idzie na całość. To głupkowaty film dla dzieci, ale dla Cage'a to niczego nie zmienia.

Kult (2006): To jeden z bardziej znanych w Internecie występów Nica Cage'a. To remake horroru, w którym wkładają Cage'owi na głowę drewniany hełm pełen pszczół i w którym wrzeszczy „Tylko nie pszczoły!”. Film jest totalną szmirą, ale czyste pajacowanie Nica Cage'a prawie wystarczy, aby go uratować. Czasami naprawdę więcej nie potrzeba.

Pan życia i śmierci (2005): Cage doskonale wciela się w rolę Jurija Orłowa, międzynarodowego handlarza bronią, człowieka bez empatii i bez pragnień. Orłow odgrywany przez Cage'a okazuje emocje tylko wtedy, kiedy jest to konieczne. Jest to człowiek skupiony wyłącznie na interesach, martwiący się wyłącznie przebiegłymi transakcjami w nielegalnym handlu. W grze wieloosobowej typu „każdy na każdego” takiej jak Dead By Daylight właśnie takie podejście jest najpewniejszą drogą do zwycięstwa, zakładając oczywiście, że w pętli czasowej opartej na śmierci są jacykolwiek zwycięscy.

Osiem milimetrów (1999): Cage odgrywa tu rolę detektywa próbującego dociec, czy okrutny film snuff jest autentyczny. Osiem milimetrów to niezwykle brutalna produkcja, która znakomicie przedstawia mroczną stronę Cage'a. Stając naprzeciw wyczerpującemu wyzwaniu, sam Cage okazuje całkowitą odrazę, co z kolei odzwierciedla niepokojący klimat Ośmiu milimetrów. W grze o pewnej śmierci widok Cage'a wpatrującego się w rzeczywistość, w której nie chce brać udziału, wydaje się okrutnie adekwatny. Film ten jest szkaradny, przerażający i paskudny – idealny scenariusz na zbadanie gruntu i poczucie atmosfery Dead by Daylight.

Bez twarzy (1997): Na wszystkich listach filmów z Nicolasem Cagem zabraknie kilku typowych produkcji, ale jedno jest pewne – na każdej z nich zagości film Bez twarzy. Cage wciela się w postać Castora Troya i bawi się tą rolą chyba najbardziej w całej swojej karierze, sącząc nikczemne myśli i pomysły w filmie z absurdalną, niewiarygodną koncepcją zamiany twarzy. Nick i grający u jego boku John Travolta odgrywają niemal idealną mimikę, przekonując każdego, że jest to w jakiś sposób możliwe, jednocześnie nigdy nie pozwalając, by ton filmu zapadł się zbyt głęboko i zepsuł zabawę. Niezależnie od tego, jaki kierunek Cage obierze w Dead by Daylight, Bez twarzy stanowi znakomity przedsmak jego występu w grze. 

Con Air – lot skazańców (1997): Wyobraź sobie, że Cage wygrywa rundę w Dead by Daylight, po czym promienieje charakterystycznym hollywoodzkim uśmiechem, a wiatr rozwiewa mu włosy. To właśnie najbardziej pamiętna scena w kiczowatym filmie Con Air – lot skazańców, w którym główny bohater został niedawno zwolniony warunkowo, ale utknął w samolocie pełnym przestępców, którzy zamierzają przejąć nad nim stery. Cage włącza tryb heroiczny, tworząc jeden z najczystszych spektakli kina akcji lat 90.

Twierdza (1996): Niewielu aktorów wprowadzało tak niezapomnianą atmosferę do filmów akcji, jak Nicolas Cage w latach 90., a Twierdza nie ma sobie pod tym względem równych. Aktor wciela się w postać chemika o dziwacznym imieniu Stanley Goodspeed, łącząc siły z Seanem Connerym, aby powstrzymać szalonego generała przed uwolnieniem trującego gazu na Zachodnim Wybrzeżu. Jeśli Dead by Daylight oczekuje kiczowatości od Cage'a, to ten film jest idealnym punktem odniesienia. Bohater cytujący piosenkę Rocket Man autorstwa Eltona Johna przed wystrzeleniem rakiety w kierunku wroga, czy złowieszczy krzyk: „No dajcie spokój!” po dowiedzeniu się, w co się wkręcił – Twierdza pokazuje czysty geniusz Cage'a.

Dwa miliony dolarów napiwku (1994): Cage ma w swoim repertuarze kilka filmów romantycznych, a ten został umieszczony na liście ze względu na lżejszy, bardziej zwariowany ton, który jest odpowiedni do gry skupiającej się na kiczowatości Cage'a. Film jest luźno oparty na prawdziwych wydarzeniach. Cage uwodzi kelnerkę (Bridget Fonda), obiecując jej udział w jego wygranej na loterii – oczywiście, jeśli w ogóle wygra. Jak można było przewidzieć, Cage wygrywa. Jak na film oparty prawie całkowicie na baśniowym romansie prosto z Hollywood, Cage wprowadza dawkę energii, która ożywia produkcję.

Pocałunek wampira (1988): Cage jest bez wahania najlepszym elementem tej dobrej/złej komedii, aczkolwiek jest to jeden z jego najrzadziej wspominanych „cage'owych” występów. Po ugryzieniu przez kobietę Cage jest przekonany, że przemienia się w wampira, nawet jedząc prawdziwego żywego karalucha (to nie był rekwizyt). Aby przygotować go do romantycznej sceny z Jennifer Beals, Cage'owi za kulisami wylewano na palce u nóg ciepły jogurt (na serio). Jak głosi historia, wiele scen zostało usuniętych przez studio, w tym również kilka, które Cage uważa za jedne z jego najlepszych momentów. Nigdy nie ujrzały światła dziennego, ale Cage może przypomni sobie kilka z nich specjalnie do swojej roli w Dead by Daylight.