What Remains of Edith Finch to tragiczna opowieść o życiu, śmierci i odkrywaniu. Wcielasz się w główną postać, Edith Finch, która dziedziczy rodzinną posiadłość pełną wspomnień i tajemnic. Niestety miejsce jest przeklęte: każdy członek rodziny, który tam dorastał, również tam dokonał żywota. Jako ostatni żyjący przedstawiciel swojej rodziny Edith wraca do rodzinnego domu w poszukiwaniu odpowiedzi i ukojenia.

Znana gra przygodowa od Giant Sparrow chwyciła za serca w roku 2017, ale dziś jest równie poruszająca i aktualna. Historia Edith zawiera elementy nadprzyrodzone, ale doświadczone przez kobietę miłość i strata to uczucia uniwersalne oraz przerażająco namacalne.

What Remains of Edith Finch nadaje swojej fabule formę serii winiet, gdzie każda poświęcona jest przedwczesnej śmierci w rodzinie. Od polowania do widoku na morze – te chwile prezentują szeroką gamę klimatów: zabawne, kiczowate, melancholijne czy nostalgiczne. Choć wszystkie zapadają w pamięć, pięć z nich zostaje z graczem na długo po napisach końcowych.

Uwaga, spojler: ten artykuł zgłębia ważne elementy fabuły What Remains of Edith Finch. Jeśli chcesz uniknąć spojlerów, zachęcamy do ukończenia gry przed przeczytaniem naszego tekstu.
 

Historia Calvina

Winietę Calvina znajdujemy na terenie posiadłości Finchów jako jedną z pierwszych, ale to nie oznacza, że traktuje gracza łagodniej. Calvin jest bliźniakiem Sama Fincha. W wieku 11 lat chłopiec jest bardzo wytrwały i odważny. Po śmierci starszej siostry o imieniu Barbara bracia przysięgają żyć bez strachu. 

Pewnego dnia Calvin sprawdza granice swojej odwagi poza domem Finchów. Gdy bracia czekają na obiad, Calvin buja się na rodzinnej huśtawce i postanawia wykonać pełen obrót. Chłopcy słyszą w końcu wołanie, ale Calvin zostaje, gdyż chce osiągnąć swój cel. Jako gracz widzisz ten wyczyn na własne oczy, bujając huśtawkę wyżej i wyżej. Każde stuknięcie przycisku zwiększa prędkość, siłę i odległość. Huśtawka skrzypi, a Calvin wznosi się na samą górę. Gracz dostrzega wtedy ocean i świeży gips na nodze chłopca. 

Gdy wiatr się wzmaga, huśtanie staje się coraz mocniejsze, a kamera rozmazuje obraz tak bardzo, że prawie kręci ci się w głowie. Calvin osiąga swój niewyobrażalny cel, pełen obrót – a potem jeszcze dwa. Chłopiec traci kontrolę nad huśtawką i przygotowuje nogi na uderzenie. Zamiast tego wylatuje jak z katapulty prosto do oceanu, a ekran staje się biały.

Oprócz samej sytuacji historia Calvina jest tak tragiczna ze względu na to, jak Edith Finch wplata rozgrywkę w narrację. Widzisz nadciągający dramat, podobnie jak Calvin przygotowujesz się na niewyobrażalne. Niestety musisz poznać całą historię aż do jej nieuchronnego końca.
 

Historia Barbary

Wkrótce po obejrzeniu pokoju Calvina w posiadłości Finchów napotykasz pokój Barbary. Siostra Calvina i Sama była znaną dziecięcą gwiazdą w latach 50., najbardziej kojarzoną dzięki jej kultowemu krzykowi w horrorach. W komiksie opowiadającym o jej końcu gracz zapoznaje się z wyolbrzymioną opowieścią 16-letniej wtedy Barbary.

Barbara w swojej winiecie nie jest już u szczytu sławy. Otrzymuje jednak zaproszenie na lokalny konwent horrorów i zamierza użyć tej platformy do ożywienia uczuć swoich fanów. Gdy jej chłopak pomaga w udoskonaleniu krzyku na to wydarzenie, ojciec dziewczyny, Sven, trafia do szpitala po okaleczeniu się piłą w piwnicy domu Finchów. 

Czekając na powrót Svena, para zauważa w telewizji wiadomość o zamaskowanych złoczyńcach terroryzujących okolicę. Jak na zawołanie z piwnicy dobiega hałas. Barbara pozwala swojemu chłopakowi to sprawdzić. Gdy schodzi, czeka tam na nią krew, ciemność i zamaskowany mężczyzna. W sposób typowy dla horrorów okazuje się on być ukochanym Barbary. Gdy prawdziwi zamaskowani złoczyńcy dostają się do domu, gracz musi unikać schwytania przy akompaniamencie motywu z filmu Halloween Johna Carpentera.

Historia Barbary jest nieco bardziej kiczowata niż inne narracje w What Remains of Edith Finch, choć kończy się makabrycznie. Zapada w pamięć ze względu na piękny styl komiksowy i żartobliwy ukłon w stronę starych horrorów. Edith Finch za każdym zakrętem pokazuje coś innego, a winieta Barbary jest tego znakomitym przykładem.
 

Historia Sama

Sam Finch żyje dłużej niż brat i siostra, ale jego śmierć jest równie okropna. Podczas wyjazdu pod namiot ze swoją córką Dawn robi zdjęcia, używając starego aparatu natychmiastowego. Jako gracz ustawiasz ostrość urządzenia, by zrobić świetne ujęcia na tle dziczy.

Najpierw Sam robi zdjęcie Dawn, która jest pochłonięta książką. Po chwili perspektywa się zmienia i dziewczyna uwiecznia ojca z oczami wbitymi w mapę lasu. Mężczyzna poucza ją o znaczeniu umiejętności przetrwania, ale Dawn to bagatelizuje i cieszy się przyjemną literaturą.

Ojciec i córka zdają się pochodzić z dwóch różnych światów. Gdy więc winieta nagle przeskakuje do Sama pomagającego Dawn trzymać strzelbę myśliwską, napięcie jest wyraźnie wyczuwalne. W przedostatnim ujęciu aparat Sama uwiecznia moment, w którym Dawn niechętnie strzela do jelenia. Gra przechodzi następnie do ostatniego zdjęcia, na którym Sam i Dawn trzymają jelenia. Nagle zwierzę wierzga i strąca Sama z klifu.

Historia Sama jest pełna emocji nie tylko ze względu na wciągającą mechanikę opartą na zdjęciach, ale także dlatego, że gracz poznał już losy Calvina i Barbary. Wiecznie żywa miłość do rodzeństwa jest widoczna w dążeniu Sama do ochrony swojej córki. Mężczyzna nie jest jednak w stanie obronić samego siebie. Taka jest klątwa rodziny Finchów.
 

Historia Gregory'ego

Historia Gregory'ego jest z pewnością najbardziej bolesną ze wszystkich. Niespełna dwuletni Gregory bawi się w wannie, gdy jego matka, Kay Carlyle, odbiera telefon od męża, którym jest Sam Finch. Para zmaga się z problemami małżeńskimi, ale ich miłość do dziecka jest bezgraniczna. Jak twierdzi Sam: „[Gregory] widział rzeczy, które nam wszystkim umykają”.

Gracz wciela się w chłopca i widzi ściany łazienki jego oczami. Ruchem myszy lub kontrolerem kierujemy gumową żabą, która ożyła. W tle słychać „Walc kwiatów” Czajkowskiego, a gracz może pływać w wannie lub stuknąć przycisk, który wysyła żabę wysoko w powietrze. Niepohamowana radość dziecka stoi w wyrazistym kontraście z bolesną rozmową Kay, mającą miejsce zaledwie parę metrów dalej.

Kay wraca i wypuszcza wodę, ale ponownie wychodzi, by odebrać kolejny telefon od Sama. Nieporuszony tym Gregory wykorzystuje pomoc swojego czworonożnego przyjaciela do obrócenia kurka i wraca do zabawy. Gdy poziom wody wzrasta, winieta przechodzi do części podwodnej i kończy się przemianą Gregory'ego w żabę, która wydostaje się odpływem.

Po śmierci chłopca Sam i Kay składają pozew o rozwód. W liście do żony Sam wspomina tę okropną noc i prosi kobietę, by wybaczyła sobie, że do tego doszło. My jako gracze mamy problem z wybaczeniem, ponieważ sami zaprowadziliśmy chłopca w objęcia śmierci.
 

Historia Lewisa

Jedna z opowieści jest mocniejsza niż wszystkie pozostałe. Dotyczy ona Lewisa, pracownika wytwórni konserw. Starszy brat Edith od dawna zmaga się z problemami psychicznymi. Nie pomaga mu w tym tryb pracy od dziewiątej do piątej: kawałkowanie łososia na taśmie. W liście do matki Edith terapeuta Lewisa wyjaśnia, w jaki sposób wyobraźnia mężczyzny była dla niego równocześnie wybawieniem i przekleństwem.

Jako Lewis gracz kawałkuje łososia w wytwórni konserw, słuchając uwag terapeuty. Wraz z rozwojem historii dowiadujemy się, że Lewis znalazł schronienie we własnej głowie. Jego myśli zaczynają wypełniać ekran, dodając koloru dość monotonnej scenerii. Najpierw Lewis widzi z góry labirynt, ale jego świat wkrótce przeobraża się w izometryczną przygodę z odgrywaniem ról.

Po przebyciu kanionu i zaadoptowaniu wiernego psa mężczyzna trafia do portowego miasta o nazwie Lewistopia. Mieszkańcy z różnych miejsc przybywają, by świętować jego tryumf. Lewis wciąż nie czuje się spełniony, więc się nie zatrzymuje. Wsiada na statek i podróżuje po świecie, budując nowe miasta i rozszerzając swoje imperium. W trakcie opowieści terapeuta ujawnia, że Lewisa całkowicie pochłonęły jego myśli, które sprawiły, że zapomniał o swojej pracy, domu, rodzinie.

Zanim historia dobiega końca, Lewis staje się królem we własnym świecie. To, co zaczęło się jako zwykłe doświadczenie, przeobraziło się w pełną detali przygodę w 3D. Czeka na nas jeszcze jedna scena zza kurtyny: widzimy wytwórnię konserw, setki martwych ryb i Lewisa pracującego w nadgodzinach. W ostatniej sekwencji bierze on udział w koronacji, a w prawdziwym świecie odbiera sobie życie.

Jak wszystko w Edith Finch, historia Lewisa jest ponura i niepokojąca. Wielu graczy rozumie doświadczenie nużącej pracy czy uczucie braku celu, dlatego opowieść ta jest tak poruszająca. Droga Edith pokazuje, że w uczeniu się na przeszłych wydarzeniach i stawianiu czoła przyszłości jest siła – niezależnie do tego, co czyha dalej.