Aktualności
Oddajemy cześć kobietom w grach
15 mar 2022
Tanya X. Short – kapitan Kitfox Games
Tanya X. Short jest dla Kitfox Games niczym kapitan. Działa jako prezeska, dyrektorka, a nierzadko i główna projektantka gier. W wolnym czasie pełni także rolę współdyrektorki Pixelles, feministycznej organizacji non-profit. Współredagowała dwa podręczniki dotyczące tworzenia rozgrywki generowanej proceduralnie.
Kitfox ma zróżnicowaną ofertę gier. Jak kierujesz firmą, aby tworzyć i rozwijać gry takie jak Boyfriend Dungeon albo Pupperazzi?
Dziękuję! Częściowo wynika to z faktu, że chcemy być możliwie jak najbardziej niezależni, zarówno pod względem finansowym, jak i kreatywnym. To oznacza, że dbamy o różnorodność katalogu gier i – chociaż może nie przystoi to niezależnym developerom – utrzymanie odpowiednich przychodów. Chcemy jak najszybciej odnieść sukces w obu tych sferach. Na przestrzeni lat starałam się doskonalić moje przeczucie podpowiadające, jakiego rodzaju gry wypełnią rzeczywistą niszę na rynku, będą osiągalne przy naszych zasobach i nie staną się zbyt mało oryginalne jeszcze przed ich premierą. Tego typu zmysł przydaje się do zatwierdzania projektów gier wybranych spośród setek raczkujących pomysłów, no i decydowania, które z tysięcy ciekawych konceptów i prototypów trafi do publikacji. Każdy członek Kitfox jest na swój sposób niesamowity. Staram się rozwijać w nich pewność siebie, nie wtrącać się zbytnio w ich pracę, i – mam nadzieję, że skutecznie – rozwijać atmosferę zachęcającą do podejmowania ryzyka nawet w obliczu potencjalnej porażki. Gdy mój utalentowany zespół się czymś martwi, to zwykle oznacza, że też powinnam mieć ku temu powody!Jakieś wskazówki dla kobiet, które chcą dołączyć do branży gier?
Trudno udzielić rady uniwersalnej dla wszystkich stanowisk, dlatego skupię się na projektowaniu gier, bo w tym mam największe doświadczenie. To wspaniały czas na zostanie projektantką gier! Weź udział w kilku game jamach, a jeżeli dopiero zaczynasz, odpal silnik do tworzenia gier i włącz jakiś samouczek. Naucz się trochę programować, żeby znaleźć wspólny język z programistami. Nie jest to tak trudne, jak przedstawia to kultura popularna. Stwórz swoje portfolio projektów poziomów albo systemów rozgrywki. Jasne, w branży panuje rywalizacja, ale zdecydowanie brak w niej bystrych i chętnych do rozwoju młodszych projektantów, zarówno jeśli chodzi o gry AAA, jak i niezależne, a jednocześnie sporo jest pełnych zaangażowania starszych projektantów, którzy chcieliby zostać dobrymi mentorami. Gdy się rozwiniesz albo zaczniesz prowadzić projekt samodzielnie, mogą oni stać się mniej przyjaźni, a nawet zazdrośni, postrzegając cię jako konkurencję albo niewdzięcznicę, ale wierzę w ciebie.Które kobiety z branży są dla ciebie wzorem lub zaoferowały ci solidne wsparcie mentorskie?
Szczerze mówiąc, jestem pełna podziwu dla każdej kobiety, która siedzi w branży gier dłużej niż trzy lata. Wraz z wiekiem i zdobywanym przez nas doświadczeniem trudno jest poradzić sobie z brakiem elastyczności tej branży, zwłaszcza w większych studiach, gdzie poważnymi problemami zaczynają być efekt sieci i niedobór sponsorów. To trochę dziwne, bo najważniejszym wzorem jest dla mnie przyjaciółka, ale muszę powiedzieć, że wciąż inspiruje i motywuje mnie niesamowita robota, jaką Rebekah Saltsman wykonuje jako dyrektorka generalna Finji i cudowna mama. Jest świetna, i zabrzmi to skromnie, ale jeśli zdołam osiągnąć chociaż ułamek tego, co ona, będę z mojej kariery bardzo dumna.W jakie gry grasz lub chcesz zagrać?
Teraz gram w Potion Craft – to świetny tytuł – ale zdecydowanie chciałabym kiedyś zagrać w Wandering Village – to gra z budowaniem miast, która zdaje się idealnie trafiać w mój gust. Wspieram jej rozwój na Kickstarterze, ale na razie powstrzymuję się od zagrania w demo, żeby nie psuć sobie wrażeń – tak bardzo się na nią cieszę. Podziwiam osiągnięcia Philomeny Schwab, prezeski studia i głównej projektantki tej genialnej gry. W pełni zasługuje na sukces, jaki może jej przynieść.Vida Starčević – kierowniczka ds. społeczności w Remedy Entertainment
Działasz jako kierowniczka ds. społeczności gry, której główną bohaterką jest kobieta. Jak się czułaś, z powodzeniem ją reprezentując?
Jednym słowem: świetnie. A w jeszcze kilku słowach: do Remedy dołączyłam, gdy prace nad Control nadal trwały. Kiedy poznałam wstępny opis gry i zobaczyłam, w jakim kierunku ma zmierzać ten projekt, no i dowiedziałam się, że to pierwsza gra Remedy z kobietą w roli głównej, od razu wiedziałam, że chcę przy tym pracować. Bardzo ważne jest dla mnie, abym mogła zobaczyć siebie – kobietę – przedstawioną w grach komputerowych w sposób porządny i uczciwy. Sądzę, że cały zespół developerów w Remedy świetnie się spisał, jeśli chodzi o Jesse Faden i pozostałe postaci kobiece w Control. Współpraca z wcielającą się w Jesse Faden Courtney Hope, możliwość doświadczenia jej zamiłowania do tej postaci i zaangażowania w rolę, była prawdziwą przyjemnością. Byłam i nadal jestem wyjątkowo dumna, że mogę pracować nad Control. Cudownie było zobaczyć reakcje graczy na grę i jej główną postać. Cieszy mnie to, jak bardzo społeczność pokochała Jesse.Które kobiety z branży są dla ciebie wzorem lub zaoferowały ci wsparcie mentorskie?
Każda z nich. Myślę, że kobiety w branży, zwłaszcza te, które nie są cispłciowe, białe, pełnosprawne i pochodzą z innych mniej uprzywilejowanych środowisk albo marginalizowanych grup, muszą starać się o należne im uznanie o wiele bardziej, niż osoby, które wkraczają do branży, ciesząc się pewnymi przywilejami. Podziwiam każdego, kto nie poddaje się w obliczu takich trudności. Jeśli chodzi o mnie, miałam szczęście nauczyć się sporo od kobiet, z którymi pracowałam przy projektach. Antonela Pounder z 505 Games i Amy Graves z Epic Games Publishing to dwie dziewczyny, z którymi ściśle współpracowałam i które nauczyły mnie, co to znaczy być dobrym kierownikiem ds. społeczności. Moja droga przyjaciółka Sarah Wellock z SEGA Europe służyła mi jako ogromne źródło inspiracji, jeśli chodzi o profesjonalizm, skuteczną komunikację i pomyślne doprowadzanie spraw do końca. W czasach zwątpienia i niepewności była dla mnie nieustającym wsparciem. Zawsze podziwiałam też podejście do pracy i kreatywność Hollie Bennett z Frontier. Świetnie jest wymieniać się z nią pomysłami i spostrzeżeniami.Jakieś wskazówki dla kobiet, które chcą dołączyć do branży gier?
Trudno udzielić uniwersalnej rady, bo moje doświadczenia – osoby z Europy Wschodniej, która pracuje w Europie Północnej – różnią się od tego, co może przeżywać ktoś z Ameryki, Wielkiej Brytanii albo z jeszcze innego regionu. Myślę, że ważna jest wiara w siebie i we własne możliwości. Nie daj się wykorzystywać i ciężko pracuj, aby przełamać strach przed asertywnością i walką w imię swoich zasad oraz tego, co uważasz za słuszne. Sądzę również, że warto znaleźć społeczność podobnie myślących osób, które mogą cię wspierać i sporo cię nauczyć.W jakie gry grasz lub chcesz zagrać?
W Horizon Forbidden West, tak jak reszta świata gier. Bardzo interesuje mnie też Hellblade 2. Zespół Ninja Theory wykonał w pierwszej części kawał naprawdę dobrej roboty. Ciekawe, co przygotowali w kontynuacji. Nie mogę się doczekać premiery Forspoken, by go w końcu wypróbować. Wygląda świetnie i intryguje mnie, jak będzie się w niego grać.Victoria Tran, dyrektorka ds. społeczności w Innersloth
Uwielbiamy to, jak żartobliwa jest społeczność Among Us. Jako dyrektorka ds. społeczności skutecznie budujesz klimat integracyjnej beztroski – jak to robisz?
Ojej, dziękuję! Składa się na to wiele różnych czynników – fantastyczni moderatorzy, poświęcanie czasu (dosłownie całych godzin) na odpowiadanie na komentarze, dbanie o zharmonizowanie działań marketingowych z naszymi wartościami i poczuciem humoru, zwracanie uwagi na opinie społeczności, ogólnie wyluzowane podejście zespołu… lista jest długa. Wszystko to skupia się wokół wspólnego rozwoju i tworzenia dla naszych społeczności wartych zapamiętania chwil. Napędzany przez społeczność rozwój polega na poświęcaniu naszym graczom czasu i dbaniu o nich poprzez funkcje społecznościowe w grze, a także zachęcaniu ich do bycia dla siebie nawzajem jak najlepszym, nieważne gdzie i kiedy. Zasadniczo sprowadzam tę strategię do następującej dewizy: traktujemy nasze gry i wrażenia graczy poważnie, ale nie traktujemy poważnie samych siebie!Jesteś także współorganizatorką Game & Colour. Jak znalazłaś się w organizacji? Czym się ona zajmuje?
Game & Colour to oddolna organizacja, którą Saleem Dabbous, Rebecca Cohen-Palacios, Lateef Martin i ja utworzyliśmy jako przestrzeń dla kanadyjskich developerów o kolorze skóry innym niż biały. Chcieliśmy stworzyć dla nich miejsce, gdzie znajdą wsparcie i doradztwo. Zorganizowaliśmy wiele spotkań, podczas których testowaliśmy prototypy gier, gawędziliśmy i wzajemnie się od siebie uczyliśmy. Wszystko opierało się głównie na osobistych spotkaniach, dlatego przez pandemię COVID sprawy nieco zwolniły – ale w dalszym ciągu dbamy o nasze wspólne przestrzenie! Mam nadzieję, że gdy na świecie zrobi się bezpieczniej, będziemy mogli znów działać.Jakieś wskazówki dla kobiet, które chcą dołączyć do branży gier?
O tym, jak wpasowujesz się do branży, decydują twoje wartości, zainteresowania i środowisko, z jakiego się wywodzisz. Nie trafisz do niej dzięki określonej drodze albo „właściwej” metodzie. Kiedy zaczynałam, pomogło mi pielęgnowanie w sobie ciekawości, skupianie się na moich zainteresowaniach i świadomość własnych wartości. Mam nadzieję, że gdziekolwiek się znajdziesz, będziesz mogła odkrywać swoje indywidualne predyspozycje do tej pracy. Będę ci kibicować! Poza wskazówkami dla nowicjuszek chcę zwrócić też uwagę na samą strukturę branży, na przykład prezesów i członków zarządu studiów. Mam nadzieję, że będziemy wspólnie tworzyć i utrzymywać kultury i polityki film, które angażują i wspierają przedstawicieli wszystkich marginalizowanych płci.Które kobiety z branży są dla ciebie wzorem lub zaoferowały ci solidne wsparcie mentorskie?
Tanya X. Short, kapitan Kitfox Games, to osoba, wobec której zawsze będę dłużniczką. Zaryzykowała dla mnie i zapewniła mi mnóstwo możliwości odniesienia sukcesu, a także wiedzy na temat gier, biznesu i osobistych wartości. Dokonywanie niesamowitych rzeczy to jedna sprawa – „zapraszanie do windy” jadącej na szczyt to coś zupełnie innego, a Tanya robi to nieustannie. Jeśli ktoś był na którymkolwiek z jej wystąpień, to na pewno zauważył, że jest też szalenie bystra. A co gdyby resztę tego wpisu poświęcić tylko jej? Nie? Na pewno?W jakie gry grasz lub chcesz zagrać?
Obecnie nie mogę się doczekać Thirsty Suitors od Outerloop i Little Witch in the Woods od Sunny Side Up. Dajcie mi już te gry! NO SZYBKO!Gwen Frey – założycielka i główna developerka Chump Squad
Obejmujesz stanowisko kierownicze, które wymaga zarówno kreatywności, jak i zmysłu zarządzania. Jak radzisz sobie z byciem liderką w tych sferach?
Pracuję z niesamowicie utalentowanymi developerami, którzy podchodzą do swojego fachu z pasją. Podczas kierowania takim zespołem ważne jest, aby każdy czuł się odpowiedzialny za właściwą sobie dziedzinę i wszystko, co tworzy. Na przykład jeśli artysta stworzył model 3D, który moim zdaniem nie pasuje do reszty grafiki w danym poziomie, przygotowuję szczegółową opinię na jego temat i zaznaczam na nim różne sugestie dotyczące potencjalnych zmian. Nigdy nie usuwam czyjejś pracy ani nie przerabiam modelu samodzielnie – zamiast tego przekazuję artyście moje uwagi i współpracuję z nim, dopóki nie osiągniemy porozumienia w kwestii dalszego postępowania. Jeśli model trzeba usunąć, artysta zrobi to sam, a jednocześnie będzie rozumiał, dlaczego dany pomysł nie wypalił. Praca w takiej formie zajmuje znacznie więcej czasu, ale dzięki temu każdy rozumie powody podejmowanych decyzji i czuje dumę z tego, co wniósł do gotowej gry.Które kobiety z branży są dla ciebie wzorem lub zaoferowały ci solidne wsparcie mentorskie?
Zawsze podziwiałam Amy Hennig, ogromnie szanuję jej wkład w serię Uncharted. Nigdy nie poznałam Hennig osobiście, ale przez lata słuchałam różnych wywiadów z nią i zawsze mocno do mnie przemawiały. Kilka lat temu brała udział w podcaście AIAS, który do dziś polecam młodym kobietom zainteresowanym stanowiskami kierowniczymi w naszej branży.Jakieś wskazówki dla kobiet, które chcą dołączyć do branży gier?
Zanim zaczniecie aplikować na stanowisko dla początkujących, poszukajcie na LinkedIn osób, które mają już doświadczenie w pracy na pożądanym przez was stanowisku w firmie, do której aplikujecie. Najprościej mówiąc, dobrze jest przejrzeć portfolia i życiorysy pracowników docelowej firmy, którzy zostali zatrudnieni na waszym wymarzonym stanowisku i starać się, by wasze portfolia i życiorysy były do nich podobne. Po takim przygotowaniu można śmiało aplikować. Nie zwracajcie uwagi na „kwalifikacje” podane w ogłoszeniu o pracę – często są one skopiowane z innych ogłoszeń przez dział HR i nie mają nic wspólnego z faktyczną rolą. Przykładowo aby dostać pracę dla początkujących, nie potrzebujecie wcale trzyletniego doświadczenia... to nie miałoby nawet sensu! Zwracajcie uwagę na to, czym zajmują się firmy, a nie na to, co mówią.W jakie gry grasz lub chcesz zagrać?
Jestem teraz na urlopie macierzyńskim i jedyne granie, na jakie mogę sobie pozwolić, to na kanapie z drzemiącym na kolanach dzieckiem. Na szczęście niektóre gry naprawdę się do tego nadają! The Artful Escape szczególnie mi się podobała! Bardzo się cieszę, że powstała tak wyjątkowa gra!Chel Wong - kompozytorka muzyki do gier
Jesteś specjalistką od muzyki i projektowania dźwięku. Co dotychczas było najważniejszym etapem w twojej karierze?
Myślę, że jak dotąd gra Kine była jednym z najtrudniejszych i najbardziej ekscytujących projektów, nad którymi pracowałam i które zostały już wydane, ale w 2022 roku pojawi się jeszcze kilka ciekawych i niesamowitych nowości, które dopiero zostaną ogłoszone!
Co szczególnie lubisz lub doceniasz w byciu freelancerką w branży gier?
Mam niewidoczną niepełnosprawność, która sprawia, że pracowanie w normalnym trybie od 9 do 17 jest dla mnie niezwykle ciężkie. Ta branża wymaga DUŻO pracy i sporo czynnego poszukiwania zleceń, ale świetnie współgra z moimi mocnymi stronami i uwzględnia specyfikę mojego stylu życia. Lubię mieć swobodę przyjmowania fajnych i interesujących projektów i cenię też wolność, która wiąże się z pracą freelancera, pomimo trudności (zwłaszcza jako amerykański freelancer).
Które kobiety z branży są dla Ciebie wzorem/zaoferowały Ci solidne wsparcie mentorskie?
Gwen Frey jest jedną z pierwszych osób, z którymi miałam okazję współpracować. Choć oficjalnie nie jest moją mentorką, praca z nią była jednym z moich najlepszych doświadczeń życiowych. Jest osobą niezwykle wartościową, szczególnie jeśli chodzi o obserwowanie, jak weteranka branży, taka jak ona, funkcjonuje nie tylko w procesie produkcji, ale także w środowisku sieciowym. Pomogła mi na wiele sposobów, między innymi ucząc mnie, jak działa strona biznesowa i zabierając mnie na różne wydarzenia i tym podobne. Nie jestem w stanie wyrazić mojej wdzięczności dla niej. Chcę też podziękować Alannie Linayre i Bertine Van Hövell za to, że są niesamowicie wspierającymi przyjaciółkami, które zawsze udzielają fantastycznych, rzeczowych i przydatnych rad. Chciałabym wymienić wszystkie kobiety z tej branży, na których się wzoruję, ale to niekończąca się lista.
Jakieś wskazówki dla kobiet, które chcą dołączyć do branży gier?
Chciałabym polecić wszystkim uczestnictwo w game jamach, a także wyrobienie sobie nawyku rozpoczynania i kończenia zadań w określonym terminie. Dzięki temu procesowi naprawdę szybko nabiera się pragmatycznego podejścia do rozwoju. Zawsze polecam też znalezienie osób pracujących w tej samej dziedzinie na mniej więcej tym samym etapie kariery, jako że ta branża może być czasem dość zniechęcająca. Przebywanie we wspierającej się wspólnocie niesamowicie pomaga w motywacji, a ludzie chętnie dzielą się radami i współpracują. W branży gier funkcjonuje wiele społeczności dla osób marginalizowanych, które zapewniają bezpieczne środowisko do wspólnej nauki i rozwoju. Jestem też zwolenniczką budowania sieci kontaktów, więc zawsze zachęcam do tego, by poznawać ludzi bliżej. Wtedy dana osoba od razu pomyśli o tobie, jeśli w grę będzie wchodziła twoja dziedzina.
W jakie gry grasz lub nie możesz się doczekać, by zagrać?
Gram bardzo wolno w gry jednoosobowe i zazwyczaj jestem kilka lat do tyłu. Obecnie powoli przechodzę Sable, Nier Gestalt, a także zawartość endgame w Pokemon Brilliant Diamond i Super Mario Odyssey. Ostatnio jednak najczęściej gram w Warframe i Guilty Gear Strive. Co do gier, na które czekam z niecierpliwością, to na pewno Kirby. Tak bardzo chcę zagrać w nową Kirby.Bekah Saltsman – dyrektorka generalna i współzałożycielka Finji
Twoje studio gier określa się jako tzw. „rodzinny biznes”. Jak stworzyć grę z myślą o takiej strukturze i jak sprawić, by odniosła sukces?
Finji zostało założone przeze mnie i Adama Saltsmana i to nie przypadek, że mamy takie samo nazwisko. Adam jest moim mężem. Od samego początku, zarówno w naszych teamach deweloperskich, jak i w relacjach wydawniczych, postrzegaliśmy naszą wspólną pracę jako jeden z elementów bardzo dużej układanki. W 2014 roku zespoły dopiero się rozkręcały – Adam był mentorem w zakresie projektowania, technologii i produkcji, a ja zajmowałam się rozwojem biznesu, marketingiem i budżetem gier. Naprawdę stanowiliśmy rodzinny biznes. Finji ma obecnie o wiele więcej struktur i systemów niż w 2014 roku. Częścią kultury Finji, nad której utrzymaniem ciężko pracowaliśmy, gdy powiększaliśmy nasz duet, jest nacisk na to, by wszyscy nasi pracownicy dbali o doskonałą komunikację z członkami zespołu z różnych wydziałów. Chodzi nam o budowanie społeczności nie tylko wśród naszych fanów, ale i między sobą nawzajem w trakcie tworzenia gier. Bardzo staramy się nie ograniczać naszych kreatywnych wysiłków tylko do wewnętrznego zespołu programistów. Razem tworzymy coś lepszego i bardzo ciężko pracujemy nad tym, by każdy miał przestrzeń do dzielenia się swoimi pomysłami, eksperymentowania z innymi dziedzinami i wnoszenia wkładu w świetną działalność, którą wykonujemy w ramach naszych wewnętrznych i partnerskich projektów. Razem z Adamem wiemy, że nie zawsze mamy rację, i zdajemy sobie sprawę, że jeśli nie stworzymy w Finji przestrzeni dla kształtowania się nowych pomysłów, nie rozwiniemy się jako projektanci, mentorzy i ludzie.
Jakieś wskazówki dla kobiet, które chcą dołączyć do branży gier?
Do branży trafiłam z zupełnie innej drogi. Nie chodziłam do szkoły dla twórców gier. Nigdy nie rozważałam kariery w branży gamingowej. Naprawdę wkręciłam się w gry i ostatecznie zakochałam się w pracy w tej branży. Przemysł gier potrafi być brutalnym środowiskiem – można natrafić na osoby nieżyczliwe, które będą cię obrażać i umniejszać, często będziesz czuła się samotna w swoim studiu jako jedna z niewielu kobiet (lub jedyna), które tam pracują. Trudno będzie ci znaleźć studio, które spełniałoby obietnicę przyzwoitej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym. To wszystko jest naprawdę okropne. Nie da się tego ukryć i dlatego każdego dnia tracimy tak wielu utalentowanych i błyskotliwych, marginalizowanych współpracowników i przyjaciół na rzecz innych, potencjalnie bezpieczniejszych branż. Moja jedyna rada to znaleźć mentora. Znajdź kogoś, kto cię dostrzeże, doceni Twoją wartość i będzie cię wspierał, gdy będziesz szukała swojego miejsca w branży. W ciągu ostatnich kilku lat poznałam ponad sto innych pracujących w branży matek. Wiele z nas czuję się samotnie w studiach, jako że są jedynymi mamami w całym budynku. Ciężko jest budować wspólnotę, kiedy jesteś jedyną osobą, która reprezentuję daną grupę. Tacy przyjaciele są mentorami w sposób, którego prawdopodobnie nawet nie rozumieją. Znajdź osoby, które pozwolą ci spojrzeć na świat z innej perspektywy i które zadbają o ciebie, gdy sama nie będziesz w stanie tego zrobić. Jesteśmy tutaj i chcemy zadbać także o Ccebie, bo twój głos ma znaczenie.
Czy masz jakieś książki lub artykuły, które okazały się przydatne w Twojej pracy zawodowej i które mógłbyś polecić?
Jestem zapaloną czytelniczką. Obecnie czytam książkę „Fear is the Mind Killer: How to Build a Training Culture that Fosters Strength and Resilience” autorstwa Kaji Sadowski (trenerki sztuk walki). Główny wątek skupia się na tym, w jaki sposób możemy tworzyć środowiska szkoleniowe, które pomogą każdemu się rozwijać – zarówno tym, którzy są gotowi, jak i tym, którzy znajdują się w trudnej sytuacji osobistej lub społecznej. Jest ona napisana z perspektywy rozwoju psychicznego z myślą o wspieraniu rozwoju sztuk walki. Jednak te zasady także znajdują odzwierciedlenie, jeśli chodzi o równość i bezpieczeństwo w procesie pracy studyjnej. Jest jeszcze kilka innych rzeczy, które przez te lata rzuciły mi się w oczy. Ponad 10 lat temu uczestniczyłam w autorskich warsztatach wydawniczych w Book People w Austin w Teksasie. Wiele z moich fundamentalnych opinii na temat budowania marki osobistej i studyjnej wzięło się właśnie z tych warsztatów. Widzę, w jaki sposób opracowywałam podejście Finji do udziału w konwencie, w jaki sposób przeprowadzamy rozmowy kwalifikacyjne i wyrażamy akceptację, w jaki sposób tworzę plany marketingowe i PR-owe – prawie wszystko, nad czym otwarcie pracowałam, zaczęło się na nowo po tych warsztatach. Warsztaty nie miały nic wspólnego z grami. Pomysły czerpię niemal ze wszystkiego, co czytam – także z fantastyki. Badając kulturę celebrytów, można się wiele nauczyć o kulturze konsumpcyjnej i fandomie. Dzięki temu łatwiej zrozumieć najważniejsze zmiany w marketingu wielkich firm, jeśli zwraca się uwagę na to, co i jak mówią. Wszystkie te czynniki wpływają na sposób, w jaki postrzegam Finji zarówno w branży, jak i w mojej społeczności.
Które kobiety z branży są dla ciebie wzorem lub zaoferowały ci solidne wsparcie mentorskie?
W przeciwieństwie do wielu ludzi z branży miałam szczęście podróżować przez te wszystkie lata i mogłam poznać kilka naprawdę spektakularnych kobiet z branży. Jest wiele kobiet, na których się wzoruję (na przykład Siobhan Reddy, Brenda Romero i Amy Hennig), a których nie miałam okazji tak często spotykać, jak bym chciała. Mimo to w ciągu ostatnich kilku lat udało mi się poznać kilka kobiet, które oficjalnie i nieoficjalnie wcieliły się w rolę moich mentorek i ogromnie doceniam ich nieustanne wsparcie. Hannah Nicklin jest dyrektorką studia i projektantką narracyjną w Die Gute Fabrik, a od 2019 roku jest zarówno moją podopieczną, jak i mentorką w zakresie projektowania narracyjnego. Leyla Johnson z Mohawk Games to osoba, do której mogę napisać, jeśli tego potrzebuję. Karen Mitchell, Jane Ng, Mira Metchley i Kate Ludlow to kobiety, na których się wzoruję i do których mogę się zwracać, gdy będę potrzebować eksperckiej rady.
W jakie gry grasz lub nie możesz się doczekać, by zagrać?
Jestem bardzo podekscytowana premierą, która odbędzie się jeszcze w tym roku i będzie prowadzona przez kobiety! Ta produkcja nosi nazwę I Was a Teenage Exocolonist. Celowo odkładam na później moją pierwszą pełną rozgrywkę w Exocolonist, ponieważ chcę ją przeżyć jak najbliżej premiery. Zagram też we wszystko, nad czym pracuje Hannah Nicklin, bo jest genialna. Jeśli chodzi o gry AAA, jestem bardzo podekscytowana nowym projektem Amy Hennig. Jeśli chodzi o ostatnio zapowiedziane gry, dwa tytuły z udziałem kobiet lub różnorodnej obsady, których nie mogę się doczekać – Thirsty Suitors i Goodbye Volcano High – znajdują się WYSOKO na mojej liście obowiązkowych pozycji do zagrania w tym roku. Nie mogę się doczekać, by zobaczyć pracę wykonaną przez niesamowicie utalentowanych deweloperów z Possibility Space. Z niecierpliwością czekam, by zobaczyć kolejny przełomowy projekt The Glory Society. Za każdym razem, gdy Heather Penn wrzuca nowe prace na swojego Twittera, jestem coraz bardziej podekscytowana grą, którą tworzy. Chcę zobaczyć te gry tworzone przez dynamiczne zespoły, które pracują razem, by wykreować coś zupełnie nowego.Christine Lai – kierowniczka ds. realizacji Teamfight Tactics w Riot Games
Jak radzisz sobie w swojej dziedzinie?
Tworzenie bezpiecznego i sprzyjającego współpracy środowiska jest bardzo ważne. Na szczęści mój zespół doskonale to rozumie. Takie środowisko jest otwarte na rozmowy, które zaowocują wspaniałymi pomysłami przekraczającymi oczekiwania graczy. Pomaga to także zespołom nawiązać bliższą więź i tworzy podstawy zaufania. Ponadto stwarza bezpieczną przestrzeń dla ludzi, aby mogli przekazywać sobie informacje zwrotne, i budować miejsce, w którym twórcy czują się bezpiecznie, popełniając błędy, zwłaszcza w obszarze, w którym tak bardzo cenimy sobie opinie naszych współpracowników oraz innowacyjność!
Jak odnajdujesz inspirację w swojej roli?
Staram się czerpać inspirację ze wszystkiego w życiu – od przyjaciół, hobby, programów telewizyjnych... naprawdę ze wszystkiego. Dzięki programowi The Great British Bake Off nauczyłam się, jak przekazywać opinie w wyważony sposób. Z Formuły 1 dowiedziałam się o stylach zarządzania zespołem oraz efektach, jakie niesie ze sobą każda metoda przywództwa. Rozmawiając z przyjaciółmi, mogę wymieniać się pomysłami i przy okazji czegoś się od nich nauczyć. Najtrudniejsze jest dostrzeżenie źródeł inspiracji – jest ich wiele, jednak ich znalezienie i połączenie w całość sprawi, że stanie się magia, która pozwoli nam na dalsze podnoszenie poprzeczki.
Jakieś wskazówki dla kobiet, które chcą dołączyć do branży gier?
Nie bój się zadawać pytań! Sztuka zadawania pytań to coś więcej niż zwykłe poszukiwanie odpowiedzi – nie tylko zdobywasz wiedzę, ale także budujesz zaufanie i relacje z innymi. To, co niekiedy może wydawać się banalnym pytaniem (na przykład: do czego służy ta usługa?), może otworzyć wiele okazji do innych rozmów oraz pomóc w uzyskaniu potrzebnej odpowiedzi i lepszym zrozumieniu pracy kolegów, zwłaszcza gdy współpracujemy w ramach różnych specjalizacji oraz dyscyplin. Dobrze jest też poprosić o czas na przemyślenie pewnych kwestii i dopiero wtedy zadać pytanie, jeśli na coś odpowiadasz!
Czy masz jakieś książki lub artykuły, które okazały się przydatne w twojej pracy zawodowej i które mogłabyś polecić?
Mindset: The New Psychology of Success autorstwa Carol S. Dweck to absolutnie fantastyczna książka. Polecił mi ją mój mentor, a przeczytałam ją, gdy właśnie zaczynałam pracę w produkcji gier. Pomogła mi zrozumieć moją drogę aż do obecnego momentu i nauczyć się, jak być liderem, który umacnia ludzi, cieszy się z ich sukcesów i wspiera, gdy tego potrzebują.
Które kobiety z branży są dla ciebie wzorem / zaoferowały ci solidne wsparcie mentorskie?
Wszystkie, które napotkałam na swojej drodze. Chciałabym móc wymienić je wszystkie! Słuchanie ich historii było inspirujące; każda z nich jest tak inna. Bardzo doceniam, że podzieliły się ze mną swoimi przemyśleniami i pozwoliły zadawać pytania, dzięki czemu wiele się od nich nauczyłam. Uczenie się od otaczających cię ludzi daje różnorodne perspektywy, co moim zdaniem jest bardzo ważne, gdyż mamy po prostu za wiele dróg do wyboru.
W jakie gry grasz lub nie możesz się doczekać, by zagrać?
Animal Crossing: New Horizons! Nie, nie chodzi mi o nową wersję, ale o tę sprzed 2 lat. Nie miałam Switcha, kiedy się pojawił, ale teraz mam i nie mogę się doczekać, kiedy będę mogła samodzielnie uformować moją własną przestrzeń i dodać do niej mnóstwo ślicznych dekoracji!Hana Dinh – główna producentka w zespole systemów behawioralnych League of Legends
Jak radzisz sobie w swojej dziedzinie?
W sektorze zachowań graczy mamy trzy kluczowe umiejętności, na których polegam, aby mieć pewność, że tworzę dla naszych graczy najlepsze możliwe wyniki:Empatia: Sytuacja w kontekście zachowań graczy bywa niesamowicie napięta. Mamy szczęście, że nasza gra tak nas wszystkich pasjonuje, jednak w rezultacie tej pasji niechybnie wyzwalają się w nas silne emocje – od frustracji po sceptycyzm i wszystko pomiędzy. Moim obowiązkiem jest zrozumienie wszystkich tych punktów widzenia, aby wyjść naprzeciw oczekiwaniom oraz mieć pewność, że działam dla dobra naszych graczy i spełniam ich potrzeby.
Badania: Choć jest to stosunkowo nowy sektor, to wypróbowano w nim już kilka strategii z różnym skutkiem. Świadomość sukcesów i porażek z przeszłości jest niezwykle ważna – wiele się z nich uczymy, dzięki czemu dokonujemy najlepszych decyzji.
Poza tym, co już próbowano osiągnąć w grach, czynniki wpływające na zachowanie gracza są skomplikowane i wieloaspektowe. Lepsze zrozumienie wszystkich tych elementów, od braku zahamowań w sieci po deindywiduację, oraz czerpanie wiedzy z innych, bardziej rozwiniętych dyscyplin, takich jak psychologia, jest nieocenione w holistycznym podejściu do tego obszaru. Innowacyjność: W skali globalnej sukces na tym polu był nieco ograniczony. Wiele z osiągniętych sukcesów jest niwelowanych przez rosnące wyzwania, które pojawiają się wraz ze zmianą normatywnych zachowań w sieci. Dlatego tak ważne jest wypróbowywanie nowych podejść, wychodzenie poza schematy, łączenie wielu dyscyplin oraz czerpanie z różnych perspektyw.
Jak odnajdujesz inspirację w swojej roli?
Inspirację odnajduję w więzach łączących moją pracę z naszymi graczami. Każdego dnia, gdy przychodzę do pracy, motywują mnie miliony graczy, których tak pasjonuje nasza gra, oraz radość, jaką może im przynieść. Mam jednak świadomość, że dla wielu osób wyzwania związane z zachowaniem graczy odbierają radość płynącą z ich doświadczeń. Robienie wszystkiego, co w mojej mocy, aby do tego nie doszło, podtrzymuje mój zapał do pracy.Koniec końców chciałabym zrozumieć, w jaki sposób możemy wykorzystać ogromną moc technologii do tworzenia bezpiecznych społeczności, w których wchodzimy ze sobą w interakcję w naturalny sposób, budując więzi, a nie podziały. Chociaż wiem, że to ambitny cel, świadomość, że każdego dnia jestem odrobinę bliżej jego realizacji, ogromnie mnie motywuje.
Jakieś wskazówki dla kobiet, które chcą dołączyć do branży gier?
Skup się na tym, co sprawia, że jesteś wyjątkowa! Branża gier komputerowych pilnie potrzebuje różnorodnych, wyjątkowych perspektyw. Upewnienie się, że reprezentujesz swoją w jak najbardziej autentyczny sposób, będzie nieocenione dla przyszłych sukcesów branży.Czy masz jakieś książki lub artykuły, które okazały się przydatne w twojej pracy zawodowej i które mogłabyś polecić?
Na różnych etapach mojego życia każda z tych książek miała decydujące znaczenie dla mojego rozwoju:Lean In: Women, Work and the Will to Lead autorstwa Sheryl Sandberg
Half the Sky: Turning Oppression into Opportunity for Women Worldwide Nicholasa Kristofa i Sheryl WuDunn
Braving the Wilderness: The Quest for True Belonging and the Courage to Stand Alone autorstwa Brené Brown
The Four Pivots: Reimagining Justice, Reimagining Ourselves Shawna Ginwrighta
W jakie gry grasz lub nie możesz się doczekać, by zagrać?
Kena: Bridge of SpiritsNiektóre wywiady zostały zredagowane, aby zachować przejrzystość i zwięzłość.