Cześć, nazywam się Lorenzo i jestem twórcą gry Milky Way Prince: The Vampire Star – która właśnie trafiła do Epic Games Store w wersji na komputery PC z systemem Windows i komputery Mac.

Postrzegam swoją grę jako swoisty pamiętnik – sposób na przezwyciężenie, wyrzucenie z siebie i przeanalizowanie złożonego i trudnego okresu w moim życiu. Zacząłem pracować nad Milky Way Prince zaraz po rozstaniu i rozpaczliwie potrzebowałem opowiedzieć swoją historię, spisać ją, przeczytać ponownie to, co przeżyłem i spojrzeć na to, co się ze mną stało, z różnych punktów widzenia. Wierzę, że gry wideo są do tego idealnym narzędziem i że są one maszynami zdolnymi do gromadzenia różnych możliwości, które mogą być następnie analizowane zgodnie z określoną logiką.

Chociaż chciałem podzielić się częścią swojego życia prywatnego, wciąż jestem osobą zamkniętą w sobie. Fabuła mojej gry ma pewną warstwę metaforyczną – gwiazdy i astronomia stanowią zasłonę przydatną do poruszania tak drażliwego tematu, jak choroba psychiczna, a zwłaszcza problemu osobowości chwiejnej emocjonalnie typu borderline. Podczas związku, który zainspirował Milky Way Prince, często myślałem, że zakochanie się w partnerze z BPD jest jak obdarzenie uczuciem gwiazdy. Im bardziej kochasz taką osobę i Wasza więź się pogłębia, tym bardziej staje się ona niestabilna. Ciągle zastanawiałem się, co mógłbym zrobić inaczej i co by się stało, gdybym to uczynił.

Po przeczytaniu artykułów i badań z dziedziny psychologii zauważyłem podobieństwo tej choroby do cyklu życia gwiazd, który może dobiec końca na trzy możliwe sposoby – kojarzące mi się z pozytywnym, neutralnym i negatywnym zakończeniem. Co jeśli jestem zbyt surowy, co jeśli jestem zbyt uległy, co jeśli mogę przerwać cykl? Byłem przerażony myślą o związku, jako o sposobie leczenia wzajemnych słabości i zmagałem się z tym, czy daję z siebie za dużo, czy za mało. Gwiazdy binarne były doskonałą metaforą przedstawiającą wzajemną i obsesyjną współzależność postaci, a gwiazdy-wampiry, które istnieją naprawdę, stały się symbolem pasożytniczej dynamiki nadużyć.

Jeśli chodzi o inspiracje, chciałbym wspomnieć o japońskim reżyserze animacji Kunihiko Ikuharze – mistrzu narracji symbolistycznej, zdolnym do minimalizowania skomplikowanych i czasem nieprzekazywalnych koncepcji. Jego seria anime Mawaru Penguindrum jest głównym punktem odniesienia dla Milky Way Prince. Następnie starałem się w sposób organiczny wkomponować aspekty wynikające z moich innych pasji. Scenografia jest zaczerpnięta z podstawowej i minimalistycznej aranżacji scenicznej Roberta Wilsona oraz z zadymionej i dekadenckiej atmosfery Bertolucciego. Wygląd postaci jest inspirowany super płaskim i zniekształconym stylem Masaaki Yuasy oraz plastikowymi/neoklasycznymi pozami Suehiro Maruo.

Sam stworzyłem muzykę – również dlatego, że musiałem ją jak najbardziej uprościć – aby stała się ona zaledwie dźwiękową wskazówką dla rozwoju nastroju, atmosfery i postaci. Ścieżka dźwiękowa inspirowana jest głównie retroestetyką takich artystów jak Lana Del Rey i Arctic Monkeys oraz sugestywną atmosferą noir Angelo Badalamentiego. W mojej grze muzyka jest równie ważna jak cisza; komunikacja werbalna bohaterów stopniowo zanika, a znalezienie rozwiązania staje się coraz trudniejsze, czym gra oddaje hołd filmom Michelangelo Antonioniego poświęconym niekomunikatywności.

Gra Milky Way Prince: The Vampire Star jest już dostępna w Epic Games Store  na komputerach PC z systemem Windows i komputerach Mac – w obniżonej cenie z okazji premiery gry. Mam nadzieję, że wyniesiecie coś z historii, która mnie zainspirowała i która szybko stała się dla mnie tak intensywnie osobistym doświadczeniem.