Nostalgie is een bijzonder krachtige invloed in 2026, zozeer zelfs dat we een culturele verschuiving zien weg van de smartphone, en naar het simpele leven, toen onze grootste zorgen waren dat onze Tamagotchi's genoeg te eten hadden en onze bedrade koptelefoons niet in de knoop raakten. Het is één ding om het concept te begrijpen, maar het is nog iets heel anders om een interactieve wereld te creëren waarin spelers zo'n weemoedig gevoel van dichtbij ervaren. Mixtape, het nieuwste avontuur van de met een BAFTA bekroonde studio Beethoven & Dinosaur, laat spelers dit krachtige gevoel ervaren door ze in de huid te laten kruipen van drie door muziek geobsedeerde zonderlingen terwijl ze terugdenken aan hun laatste dagen op de middelbare school in de jaren 90. Het resultaat is een geïnspireerd, psychedelisch avontuur gedreven boordevol iconische hits. 

"Het begon met de muziek," legt Johnny Galvatron, schrijver en regisseur van Mixtape uit. "Onze personages, ons tempo, onze verhalen, ze lijken altijd te beginnen met muziek. We creëren eigenlijk een game rond een kolossale afspeellijst," vult hij aan. De gameplaymechanismen zijn een mixtape, de muziek is een mixtape, de personages zijn een mixtape uit licht verschillende tijdperken, de artstyle verschuift van zonovergoten skate-routes door bergkloven, naar live archiefbeelden, naar korrelig zwart-wit," vervolgt hij. "Het is als een soort coherente collage die in alle elementen van de game terug te vinden is."

Het leven vliegt voorbij 

Mixtape draait rond drie personages: Stacy Rockford, Van Slater en Cassandra Morino. Ondanks de gebruikelijke afkeuring van hun ouders en duidelijke esthetische tegenstrijdigheden hebben ze een band opgebouwd die uniek is voor deze roerige, vormende periode in hun leven. "Rockford is een door muziek geobsedeerde dromer en kleine vandaal die zich voorbereidt om haar woonplaats te ruilen voor New York om er muzikaal supervisor te worden en soundtracks voor films te maken," vertelt Galvatron. "Van Slater daarentegen heeft andere plannen. Hij heeft een bijna zen-achtige waardering voor zijn geboorteplek. Cassandra is een topstudent, maar volgens haar ouders verdorven door Rockford en Slater."

Het verhaal begint wanneer de drie op weg zijn naar een laatste feestje voordat de universiteit en de volwassenheid al het plezier uit het leven zuigen. Aangezien een groot deel van het ontwikkelingsteam van Beethoven & Dinosaur opgroeide in de jaren '80 en '90, was Mixtape niet alleen een kans om een generatie spelers een intiem kippenvelmoment te bezorgen, maar ook een manier om hun eigen verleden te herbeleven. "Voor mij voelde het animeren als een kans om er wat langer te blijven hangen," voegt Joe Toole toe, Hoofdanimator bij Mixtape . 

Opvallend is echter dat, hoewel de studio gevestigd is in Melbourne, Australië, Mixtape zich vooral richt op de Amerikaanse buitenwijkencultuur. "Voor mij is het een verhaal dat zich ver weg afspeelt, in een fictieve stad die voortleeft als een belichaming van een radiozender uit de jaren 80 en 90, nog steeds doordrenkt van de overdaad van die tijd en de monocultuur," voegt Galvatron toe.

Beethoven & Dinosaur wilde niet alleen herinneringen ophalen, maar ook de intense emoties verkennen die voelt opkomen wanneer je op de rand van een grote verandering staat. "Wanneer (de drie personages) allemaal samen zijn, heerst er een rustige, ontspannen sfeer," zegt Toole. "Ze schoppen overduidelijk herrie, skaten door het verkeer en doen ollies over politieauto’s", vervolgt hij. "Maar niets daarvan is met kwaad opzet of wreed. Enkele van de beste momenten in de game zijn wanneer ze allemaal gewoon chillen." 

Beethoven & Dinosaur werden sterk geïnspireerd door coming-of-age-klassiekers zoals The Breakfast Club en Richard Linklaters rebelse komedie Dazed and Confused. Ze wilden dan ook graag de sfeer van het 'hangout'-subgenre nabootsen. "Vanuit een animatieperspectief vermeed ik dat personages voor de hand liggende acteerkeuzes maakten," legt Toole uit. "(Reacties) zoals dramatisch met de ogen rollen, lange verzuchtingen, boos wegstampen, enzovoort. De emoties mogen uitbundig zijn, maar dat wil niet zeggen dat het acteerwerk net zo uitbundig hoeft te zijn," voegt hij toe. "Ik denk dat je het daardoor veel herkenbaarder maakt. En zo geef je de speler niet meteen de indruk dat die direct alles weet over dit personage," vervolgt hij. "Er valt meer te zien, te ontdekken en te doorgronden. Hopelijk trekt dat mensen aan." 

Doorheen het spel verbreekt het hoofdpersonage, Stacy Rockford, af en toe door de vierde muur, door op onverwachte momenten rechtstreeks tot de speler te spreken. "Hier zijn drie duidelijke inspiratiebronnen: Mike Myers in Wayne's World, John Cusack in High Fidelity en Matthew Broderick in Ferris Bueller's Day Off," zegt Galvatron. "Ik wilde informatie over de liedjes, wanneer ze gemaakt werden, leuke feiten en interessante verhalen over de makers toevoegen, maar dat zou nogal vreemd overkomen in gewone dialogen," merken ze op. "Soms begint een personage gewoon zo te praten, en het enige wat je kunt doen, is het opschrijven."

Een ander sleutelaspect om de reflectieve fantasie over te brengen, was de mode. In de verschillende trailers skaten de vrienden door okerkleurige bossen en kletsen ze wat op motorkappen, gekleed in wijde geruite overhemden, band-shirts die perfect bij die tijd passen en versleten canvas sneakers, met items, zoals Rockfords trui, die rechtstreeks uit Galvatrons eigen garderobe zijn geplukt. Nieuwsgierige kijkers vragen zich misschien af in welk specifiek jaar of welke periode Mixtape zich afspeelt. Helaas hielden Beethoven & Dinosaur het opzettelijk vaag. "Er is geen echt exact 'jaar' waarin deze game zich afspeelt," merkt Toole op. "Zelfs de personages lijken uit ietwat verschillende tijden te komen, ergens tussen 1985 en 1995." Er wordt gebruik gemaakt van een visuele stijl met verschillende media om de tijdlijn nog verder te vertroebelen, waarbij Beethoven & Dinosaur sfeervolle live-actionbeelden combineert met cutscenes en gameplay. 

Het is een stijl die zich gedurende de productie heeft ontwikkeld, als een liefdeswerk tussen de animators, artiesten en technische directeuren. "We beginnen met een algemene toon, een idee van de mate van schilderachtigheid, hoe we onze lichten, onze lenzen, onze animatiestijl zullen inzetten. Maar dat is slechts een vaag richtpunt," legt Toole uit. "De reis voert je langs verschillende paden, technologie versmelt met kunst op onverwachte manieren, shaders bieden je nieuwe mogelijkheden en de grens tussen realiteit en stilering is voortdurend in beweging."

Tot in de puntjes 

Indrukwekkende muzikale momenten vormen het kloppende hart van Mixtape, met nummers van DEVO, The Smashing Pumpkins en Joy Division die allemaal verweven zijn in belangrijke interactieve momenten terwijl de crew zich door de nacht beweegt. "Je hebt waarschijnlijk beelden gezien van met vrienden een heuvel af skaten, wc-papier over een huis gooien en het meest ranzig gedetailleerde getongworstel," merkt Toole op. "We hebben echt geprobeerd de worsteling van tieneremoties weer te geven via de gameplaymechanismen. Hoe zou je in een game het gevoel weergeven wanneer een vriend je laat zitten? Welk nummer zou er spelen? Hoe zou je het gevoel weergeven van in je auto met je vrienden helemaal los te gaan op een nummer?" Toen hen echter werd gevraagd naar de betekenis achter enkele van de opvallend bovennatuurlijke uitvergrotingen van het tienerleven in Mixtape — in de nieuwste trailer zie je de personages vliegen — hielden de twee ontwikkelaars hun lippen stijf op elkaar. 

Toole legde verder uit dat een aanzienlijk deel van de game gedurende het ontwikkelingsproces was veranderd. Een scène uit 'Coastal Cruise', oorspronkelijk laat in de game, die samen met Roxy Music’s sophisti-popklassieker 'More Than This' te horen is, is puur om structurele redenen naar een eerder moment in de game verplaatst. "We hebben lang met de volgorde van de nummers gespeeld, door ze achter elkaar te plaatsen, te herschikken, te vervangen en te verwisselen totdat het verhaal dat ze vertelden vlot en mooi klonk en de crescendo's landden waar ze moesten landen," zegt Galvatron. 

Het is logisch dat Beethoven & Dinosaur de ontwikkeling van zijn tweede game heeft benaderd met de innemende nauwgezetheid van een kwetsbare tiener die de zomer van zijn of haar geliefde van muziek wil voorzien. We hebben ons laten leiden door de soundtrack", zegt Galvatron. "De emotionele hoogte- en dieptepunten, de uitbarstingen, het gesnik, de gitaarsolo’s, het geschreeuw, de woede en de liefde waren er al, wij bouwden gewoon voort op de schouders van reuzen." Er is duidelijk veel aan gesleuteld om het goed te krijgen, maar hopelijk kan Mixtape , ook jouw zomer van muziek voorzien wanneer het later dit jaar uitkomt. 

Mixtape wordt gelanceerd op 7 mei in de Epic Games Store.