Sekiz karakter, sekiz yolculuk, hepsi ayrı ayrı ancak iç içe de geçmiş; Octopath Traveler, bunları sunmayı vadediyor. Bu karakterlerin her biri, tek ve eksiksiz bir macera için bir araya geliyor: Dünyanın uzak köşelerinde kendi sorunlarıyla uğraşan bu insanların, sevdikleri toprakları kurtarmak için bir araya gelmeleri gereken bir an.

Octopath Traveler'ın dünyasına girmek çok özel hissettiriyor çünkü bu dünya, sen orada olmasan bile anıların aracılığıyla yaşamaya ve nefes almaya devam ediyor. Sanki sen Orsterra dünyasına adımını atmadan çok önce bu dünyanın her bir pikselinin üzerinde rüzgârlar esiyormuş ve senin görüş alanının dışında hayatlar yaşanmaya devam ediyormuş gibi.

Bu hem küçük kasabasını terk edip dünyayı görmek isteyen ve şaşkın bir tüccarın kızı olan Tressa Colzione'un yaşadığı Rippletide liman kasabası için hem de çalınan Dragonstone'ları geri alması için asil bir aile tarafından tutulan gizemli ve usta hırsız Therion'un yaşadığı Cliftlands için geçerli. Tressa'nın memleketinin sakin, sevgi dolu halinin güzel "HD-2D" işleme tekniği ile nasıl canlandığını hissedebilirsin. Deniz suyundaki parıltılar, denizin ötesindeki dünyayı keşfetme tutkusunu ateşliyor. Ne yazık ki Cliftlands'teki sınıfsal ayrışmalar çok açık bir şekilde hissediliyor.

Öte yandan Ophilia Clement'in evi olan ıssız ve zorlu Frostlands, bu dünyanın neden bu kadar güçlü duygular uyandırdığını gösteriyor. Flamesgrace Cathedral'da bir sağlıkçı olan Ophilia'nın manevi ailesinin Sacred Flame üzerindeki sorumluluğu, yani Sacred Flame'in yanlış ellere düşmesini engelleme görevi, son derece gerçekçi hissettiriyor. Birkaç saat önce hakkında hiçbir şey bilmediğin, yüzyılı aşan bir geleneğin sorumluluğunun ağırlığı artık senin vicdanında yer ediyor.

Ophilia, Flamesgrace'te yaşayan tek insan olmasa da bu karlı zirvelerde yalnız hissetmemesi çok zor. Hayat, kilise etrafında dönüyor ve çok az insan dağların ötesine seyahate çıkıyor. Buna rağmen topluluğun gücü kucaklayıcı hissettiriyor ve ekranın ötesinde olsan da seni de içine alıyor. Bunun büyük bir kısmı, dünyanın dört bir yanında muhteşem bir şekilde orkestra edilen ancak bu ıssız topraklarda bilinçli olarak sadeleştirilen oyun müzikleri sayesinde oluyor.

Kar gökyüzünden dünyaya düşerken ve bölgeyi uçurumların tepesindeki kasabanın ışığını yansıtan bembeyaz bir parıltı örtüsüyle kaplarken sakin bir piyano müziği seni sıcak bir şekilde sarıp sarmalıyor. Bu müzik de Ophilia'nın omuzlarındaki yükü düşünüyormuşçasına düşünceli ve Ophilia'yı hiçbir zaman yalnız hissettirmiyor. Bu piyano melodisine eşlik eden gitar ise düşünceli baskıcı hissettirmekten ziyade destekleyici hissettiriyor, bu sırada tekrar eden bir 12'lik synth tema, akışı sağlayan kalp atışlarını andırıyor.

Geliştirici Acquire, geçmişi yeniden yapmak ya da Square Enix'in bilinen RYO deneyimlerine benzer bir şey yaratmaktan ziyade bu tarihin üzerine bir şeyler koyarak bu elle tutulur çocukluk anılarını çağrıştıran yeni bir şey yaratıyor. Frostlands'te müzik neredeyse ruhani bir kucaklayışa dönüşüyor. Bu da mekânlarda parıldayan retro tarzdan ilham alan piksel sanatı ve devasa bölüm sonu canavarlarıyla yapılan savaşlarla çok iyi eşleşerek rahatlatıcı nostaljiyi zorluyor ve görülmemiş bir geleceği sahneye koyuyor.

Octopath Traveler, tam da böyle anlar sayesinde çok keyifli. Karlar içinde saatlerce dururken soğuğa yenik düşmeden geçmiş günleri yad edebilirsin. Ancak oyun kumandasını eline aldığın zaman geçmişin bu keyfi üzerine yeni deneyimler inşa edebilirsin.

Bunun gibi bir deneyimle kolay kolay karşılaşamazsın.

Octopath Traveler'ı şimdi Epic Games Store'da bulabilirsin.