Resonance: A Plague Tale Legacy | Asobo Studio | Releasedatum: 27-08-2026

Verdwaald in de krochten van een oude Minoïsche waterkelder lijkt Sophia bijna net zo van slag als ik.

Galmende slokdarmgeluiden maken de al bizarre omgeving nog surrealistischer terwijl ik de smokkelaar die ontdekkingsreiziger werd, begeleid door de met stof gevulde grot.

Haar zichtbare ongemak maakt de hele ervaring beklemmender. Tot nu toe heeft Sophia haar onverschrokkenheid, sluwheid en haar gemak met zwaard en dolk getoond, waarbij ze vijanden uitschakelt met pareerbeweging, steek, tegenaanval en de af en toe goed getimede enterhaakworp. Ze heeft dodelijke vallen ontweken, artefacten opgespoord en complexe puzzels opgelost. Allemaal zonder een misstap te zetten.

Maar nu Sophia zich een weg baant door deze ingestorte grotten, onder een complex van lang niet meer gebruikte Minoïsche uitdagingen, lijkt ze onzeker over wat er hierna komt.

Resonance: A Plague Tale Legacy speelt zich zo'n 15 jaar vóór de gebeurtenissen van A Plague Tale: Requiem af, waarin Sophia voor het eerst werd geïntroduceerd.

In deze prequel is de jonge plunderaar op zoek naar antwoorden op de vragen die haar bezighouden: haar connectie met het Eiland van de Minotaurus, haar vroege jaren in een klooster en haar banden met de Macula.

Het is door de Macula, een oude vloek, dat Sophia een glimp kan opvangen van het eeuwenoude verleden van het eiland door de ogen van Theseus en, af en toe, terug kan reizen naar het Minoïsche tijdperk om in de beproevingen te vechten.

Tijdens hun verkenning van het Minotaureiland moeten Sophia en haar vriendin Leni voorkomen dat ze gevangengenomen worden door rondzwervende vijanden, terwijl ze navigeren door een doolhof vol dodelijke vallen en slimme puzzels.

Resonance heeft een dubbele functie als prequel: het vult zowel het achtergrondverhaal van Sophia en haar connectie met de Macula aan, als dat het haar gevechtsvaardigheden als jonge schurk uitbreidt.

Om Sophia's toekomst in het verleden van deze game te plaatsen, wilde ontwikkelaar Asobo Studio ervoor zorgen dat het de gebeurtenissen in A Plague Tale: Requiem niet herschreef, aldus David Dedeine, medeoprichter en creatief directeur van de studio.

"Tegelijkertijd was er nog ruimte om beter te begrijpen waarom een zo onverschrokken personage als Sophia zo veel zou geven om twee rondzwervende kinderen, en waarom ze bereid zou zijn zo veel risico's te nemen om hen te helpen", zei hij. "Terwijl we Sophia's verleden verkenden en het verhaal van Resonance ontwikkelden, werd het steeds duidelijker dat haar belofte aan Arnaud maar een deel van het antwoord was. Ze werd gedreven door iets veel diepers."

In Requiem helpt Sophia Amicia en Hugo, de broer en zus die de sterren van de game zijn, om aan het gevaar te ontsnappen. Dit doet ze als wederdienst voor Arnaud Malpart, die haar leven spaarde toen hij de opdracht kreeg haar te doden.

"Tijdens de ontwikkeling [van Resonance] gingen we regelmatig terug naar Sophia's scènes in Requiem om te zorgen dat alles consistent bleef", zei Dedeine. "En soms was ik verrast door hoe natuurlijk Resonance leek te passen. Het voelde bijna alsof Sophia haar eigen verhaal al kende voordat wij dat deden."

Een van de belangrijkste veranderingen aan Sophia zijn haar behendige gevechtsvaardigheden, waarmee ze kan pareren, tegenaanvallen en aanvallen, om vervolgens een tweede, vaak dodelijke slag toe te brengen met de dolk in haar andere hand. Ze kan ook een enterhaak naar een vijand gooien en die naar zich toe trekken.

Dedeine zei dat Ghost of Tsushima en SIFU de meest gebruikte interne referenties waren tijdens het herontwerp van de gevechten van de game. Maar hij voegde eraan toe dat Sophia – samen met de achtergronden, het verhaal en de speelduur van de game – erom vroeg dat de studio zijn eigen weg vond.

"De initiële aanpak was zeer in lijn met de filosofie die we hadden voor veel onderdelen in Innocence en Requiem: hoe creëren we een gevechtssysteem dat zo realistisch mogelijk aanvoelt, waardoor spelers verbonden blijven met Sophia als persoon in plaats van haar in een moordmachine te veranderen, terwijl ze toch een geloofwaardige en getalenteerde vechter blijft?" zei Dedeine.

Het antwoord was een personage dat snel gedood kan worden als je niet voorzichtig bent, maar ook kan overleven door levenspunten te herstellen door het doden van vijanden.

"Het idee dat Sophia na slechts een paar treffers neer kon gaan, was vanaf het begin een kernprincipe, en het leidde uiteindelijk tot onze mantra: 'Elk schot telt'," zei Dedeine. "Maar Sophia is ook slim en vindingrijk, dus introduceerden we de dolk als haar kenmerkende zet, geleid door een ander principe dat we intern vaak gebruikten: 'Een zwaard houdt je in leven, maar de dolk wint het gevecht'."

"De juiste balans vinden tussen kwetsbaarheid en meesterschap was ongelooflijk uitdagend. Het team heeft extreem hard gewerkt en de nodige obstakels overwonnen om het goed te krijgen. We zijn erg trots op het eindresultaat en op hoe naadloos de gevechten aansluiten bij de rest van de ervaring."

Het resultaat zijn gevechten die gevaarlijk aanvoelen, maar uiteindelijk bevredigend zijn wanneer je een kamer schoonveegt met dolk, zwaard, greep en trappen, en af en toe een sierlijke afmaker.

Natuurlijk was het ontwikkelingsteam er niet alleen verantwoordelijk voor dat Sophia's verhaal netjes aansloot bij haar voorheen ongeschreven verleden. Er moest ook voor gezorgd worden dat geen van de gebeurtenissen in Resonance  de details van Requiem veranderen.

De aanpak was om nieuw licht te werpen op die latere tijdlijn, in plaats van deze te wijzigen.

"Sophia's relatie met de Macula speelt een rol in het verhaal, maar het was nooit onze intentie om vastgestelde gebeurtenissen te herschrijven of tegenstrijdigheden te creëren," zei Dedeine. "In plaats daarvan wilden we enkele van de diepere motivaties achter haar acties onderzoeken en een ander perspectief bieden op een personage dat spelers al dachten te kennen. Tegelijkertijd vonden we het erg belangrijk dat Resonance benaderbaar bleef als een op zichzelf staande ervaring. Je hebt geen voorkennis van A Plague Tale nodig om van Sophia's verhaal te genieten en haar reis volledig te begrijpen."

Als startpunt speelt Resonance als een vakkundig gemaakte actie-avonturengame, die me op sommige manieren deed denken aan games als Tomb Raider en Uncharted.

"We wilden de actielaag van de ervaring absoluut verder uitbouwen, met meer gevarieerde omgevingen, helderdere landschappen en een sterker gevoel voor schaal en verkenning," aldus Dedeine. "In dat opzicht is het eenvoudig te begrijpen waarom spelers aan games als Tomb Raider of Uncharted zouden denken.

"Maar ik denk ook dat Resonance een eigen identiteit heeft. Het Plague Tale -universum heeft een eigen klank, die ergens tussen historisch realisme, fantasy en duisternis ligt. Die erfenis beïnvloedt alles, van het verhaal en de wereldopbouw tot de manier waarop we personages en hun motivaties benaderen."

Dwalen over het eiland van de Minotaurus, compleet met torenhoge bouwwerken, afbrokkelende ruïnes en het schouwspel van gevechten in twee verschillende tijdperken, maakt elk moment van de gameplay memorabel en lonend.

Het verhaal is zeer meeslepend en biedt op een verrassend effectieve manier een nieuwe kijk op het verhaal van Theseus en de vorm van de Minotaurus. 

Naarmate het spel vordert, wordt het een intense belevenis, met een mix van ongelooflijk uitdagende eindbazen en een gameplaymechanisme dat even zenuwslopend als leuk is. 

Deze nieuwste Plague Tale zet ook het magnifieke werk voort van Olivier Deriviere, die de oorspronkelijke soundtracks componeerde voor de eerste twee games. Deze keer componeerde en schreef Deriviere originele nummers die deels werden uitgevoerd in het Grieks-Cypriotische dialect door zangeres Vasiliki Anastasiou en het Amalgamation Choir. 

Om het nog intenser te maken, maakt de soundtrack ook gebruik van de Turkse yayli Mesopotamische tanbur, Arabische rebab, Griekse bouzouki en carnyx, een oud Keltisch oorlogsinstrument. Het resultaat is soms ijzingwekkend, maar altijd emotioneel en doeltreffend.

Wanneer alles samenkomt, biedt Resonance het soort ervaring dat je doordrenkt met een gevoel van verwondering, en je meesleept op een reis van 15 tot 20 uur die veel te kort aanvoelt wanneer die eenmaal voorbij is.