Akıllı bir eş zamanlı kontrol aksiyon oyunu olan Shoulders of Giants'da kılıç kullanan robot, silahlı bir kurbağayla tanışıyor ve Entropi güçlerinin evrene yayılmasını durdurmak için seni her ikisini de kontrol etmeye zorluyor.

Yeni fragman oyuna daha derinlemesine bakmamızı sağlıyor, bu sayede biz de geliştirici şirket Moving Pieces'in teknoloji sorumlusu ve başkan yardımcısı Kyle Erf ile bu ilginç karışım fikrini nasıl buldukları, eşli oyununun nasıl olacağı ve daha fazlası hakkında sohbet etme fırsatını yakaladık.

Böyle bir oyun yapma fikri ekip olarak nasıl aklınıza geldi? Bu oyun için alışılmamış demek biraz hafif kalır çünkü.

Erf: Teşekkürler! Oyun, bugünkü aksiyon oyunu şeklini alana kadar bulmaca platform oyunundan RTS'e kadar birçok farklı türe büründü. Oldukça yinelemeli bir süreç oldu. Aklımızda bir sürü fikir vardı ve bu fikirlerin, hızlı örnek denemelerle birbirleri ile nasıl etkileşime girdiklerini gözlemledik. Tutarlı bir karışım elde etmek aylar sürdü ancak bu tür bir geliştirme sürecinin güzel yan etkisi, bir grup olarak vizyonumuzu gerçekten genişletmemiz oldu. Bu oyunun üzerinde baskın bir etkiye sahip tek bir kimse yok ve kimse oyunun kendi "fikri" olduğunu düşünmüyor.

Oyunun ilk ilham kaynağı olarak sabit kalan şey ise, küçük bir karakterin devasa bir iki ayaklının sırtına binmesi fikriydi. Ortaya çıkacak silüet ve birbirlerinin yanında nasıl duracakları düşüncesi bizi çok etkilemişti. Üstelik bizim gibi oyun severler için "büyük karakterin üzerine binen küçük karakter" fikri, sıcak bir nostalji de taşıyordu. Oyunun adı olarak Shoulders of Giants fikrini de ilk beyin fırtınası toplantımızda bulduk.

Diğer unsurların çoğunda da sevdiğimiz şeylerden esinlendik. Patrick (McAvena) bilim kurgu çizimlerine bayılan ve hep renkli bilim kurgu dünyaları yapmak isteyen birisi olduğu için bunu oyuna dâhil ettik. Bu oyun, yapısı gereği uzayda yer almak zorunda değildi fakat uzay havalı bir şey sonuçta, değil mi? 

Ekip olarak PlayStation 2 hayatımızda büyük bir yer kaplıyordu ve hepimiz Ico oyununa ve o oyunda dövüştüğümüz karanlık figürlere aşıktık. Ico üzerine yaptığımız sohbetler sonucu, oyundaki aydınlık/karanlık manzara geçişleri fikrine yönlendik. Bu geçişler de oyundaki bilim kurgu dünyalarına tekrar hayat verip bu dünyaları ele geçirmeye çalışan karanlık Entropi güçlerine hasar verirken sergilediğiniz ilerlemeyi gösteriyor.

Son olarak, oyun giderek daha fazla aksiyon oyunu haline geldikçe, oynadığımız 3D aksiyon macera ve roguelike oyunların unsurlarını, hoşumuza giden belli başlı şeylere göre değiştirme çabasına girdik. Örneğin, ganimet toplama mekaniğini çok seviyoruz ancak ganimet tabanlı oyunlardan beklentimiz, bu ganimetten sadece +10 donma hasarı elde etmek değil de, oyun tarzınızı temelde yeniden yönlendirmenizi ve aktif olarak yeni havalı etkileşimlerden yararlanmanızı sağlayacak türde ekipman parçalarını elde etmek. Bu yüzden Shoulders of Giants oyunundaki beceri toplama mekaniği, oyunculara devamlı olarak bu türde bir gelişim sunuyor.

İkili karakter mekaniği de oldukça sağlam bir sürpriz, bu mekaniği başarılı bir şekilde işlevsel hâle getirmek ve bunu eğlenceli bir şekilde yapabilmek ne kadar zor oldu?

Erf: İkili karakter oynanışı en başından beri keyifli olan kısımdı zaten. Fakat bunun dışındaki her şeyde sorunlar vardı. 

Aslında oyunun ilk modelinde sadece kurbağa ile oynadığınız, robottan aşağı atlayıp robot arkadaşınızı çalıştırmak için gerekli olan temel öğeleri topladığınız ve bunu yaparken hayaletimsi canavarlardan kaçtığınız uzun bölümler bulunuyordu. Robotu çalıştırma ve iki karakteri birden yönetme kısmı, başınıza bela olan tüm kötü karakterleri sonunda ezip geçebildiğiniz kısa bir ödül bölümü gibi tasarlanmıştı.

Temel sorun, robotun üstünde olduğunuz kısmın "asıl oynanış döngüsü" diye adlandırdığımız kısımdan çok daha eğlenceli olmasıydı. Bu yüzden oyunun robotsuz kısmını daha iyi bir hale getirmek için sürekli çabalıyorduk. Boşa geçen bir haftadan sonra, kafamızda "oyunun bu unsurunu keyifli bir hale getirmek için bu kadar uğraşıyorsak demek ki bu kısım yeterince iyi değil" fikri oluştu. Biz de o kısmı oyundan çıkarıp kurbağayı tüm oyun robotun üzerinde tutmaya karar verdik ve bu işe yaradı.

Kurbağanın ateş etme becerisini ve ateş ederken geçiş yapılacak kendi kamera düzenini korumak, oyuna gerçekten özgün bir his kazandırdı. Bu mekaniğe geçtiğinizde aslında hem yakın dövüş hem de menzilli saldırıları olan tek bir karakteri yönetiyor olsanız bile bu durum benzersiz bir his veriyor. Bunu kelimelerle ifade etmesi zor. Verdiği hissiyat çok farklı. Şükürler olsun ki kimse şimdiye kadar kamera hareketlerinden kaynaklanan baş dönmesi şikayetinde bulunmadı!

İkili karakterin yeniden yönlendirilmesinden kaynaklanan asıl zor kısım, ironik bir şekilde robotun daha az "dev" hissetmesini sağlamaktı. Yani hareketi genel olarak daha çevik kılmak, robotu zıplayabilir ve koşabilir kılmak. Birden o kocaman hantal makine gidiyor ve yerine siz geliyorsunuz. İnsanlar da sezgisel olarak çok daha hızlı bir deneyim bekliyorlardı.

Hâlâ Shoulders of Giants oyununda ne yakın dövüşün ne de menzilli saldırıların çok güçlü olmadığından emin olmaya çalışıyoruz. Oyuncuların her iki saldırıdan da fayda sağladıklarını hissetmelerini ve hem robotun hem de kurbağanın kullanıldığı stratejilerin ortaya çıkmasını istiyoruz. Oyundaki en iyi anlar, kurbağa ve robot arasında geçiş yaparak iki veya üç beceriyi bir arada kullandığınız anlar oluyor. Bazen bir tür soygun gerçekleştiren bir ekip gibi hissediyorsunuz! Tabii ki oyunu eşli olarak oynadığınız zaman bu his daha da bariz oluyor.

Oyun sizce dört oyunculu eşli oynanışı nasıl ele alıyor?

Erf: Eşli oyun unsuru aslında oyunun evreni içindeki bir unsur. Oyunun ana hikâyesi; kurbağa ve robotun diğer versiyonlarını da içeren, zaman ve mekan dışından varlıkların da işin içine girdiği bir durum. Şimdilik bu kadarını söyleyelim. 

Oyundaki diğer dost canlısı karakterler de, oyunun merkez dünyası olan Axial Tree'de yaşayan uzay hayvanlarını kapsıyor. Bu konuşan yaratıkların tümü Entropi felaketinden kurtulan canlılar ve her birinin bir tür satıcı olmasının yanı sıra kendi hikâyeleri ve oyuncuya verecekleri görevleri var.

Bu galaksiler arası direniş savaşçılarının lideri olan psişik Baykuş (Owl) var. Bazen kendi aletlerini yiyen metal oburu bir tamirci Panda var. Deneyimli asker ve silah uzmanı Habeş Maymunu (Baboon) var. Bir de sizi görevlerinize gönderen uhrevi teleskopu yöneten Dr. Bukalemun (Chameleon) var. 

Geçen sene çıkardığınız fragmanla bu yeni fragman arasında ne gibi değişiklikler oldu?

Erf: Geçen sene o tanıtım videosunu çıkardığımızda oyunun birçok unsuru henüz ön model aşamasındaydı. Tümü gerçek oynanış videosuydu fakat bölüm oluşturma sistemi verimli zar zor çalışıyordu, tüm silahlar aynı şekilde işlev gösteriyordu ve beceriler sabit kodluydu.

Şimdi ise oyun, tam anlamıyla bir oyun haline geldi ve çalışan tüm mekaniklerine ek olarak bir de ağ bağlantılı eşli oynama özelliği eklendi! Bir yıldan uzun bir süre önce oyunu piyasaya sürdüğümüzden beri esasen her şey yeniden yazıldı ve sanat tarzı da ilerledi. Bu fragman, çok oyunculu modu ve oyunculara sunulan renkli seçenekler dizisini göstereceği için çok heyecanlıyız.

Tanıtım videosuyla karşılaştırıldığında, oyunun görsellerini sergileme konusunda da çok daha iyi bir iş çıkarıyoruz. İlk konseptimiz çok daha kasvetliydi ancak şimdi insanlar, oyunun grafiksel olarak zaman zaman rengarenk bir dünyaya nasıl dönüşebildiğini görebiliyorlar.