Cesur genç bir kahraman, gizemli bir büyücü, sihirli mücevherler ve nasıl hareket edebildiğine şaşıracağınız kadar çok zırh kuşanmış kötü bir lord. Tanıdık geliyor mu? Positive Concept Games'in ilk oyunu Shrine's Legacy, onlarca yıldır rol yapma oyunlarını şekillendiren fikirlerden yoğun bir şekilde ilham alıyor. Oyuna adını veren kahraman Rio Shrine, Shrine Kılıcı'nı ele geçirmek amacıyla sekiz element taşını toplamak için yola koyuluyor. Kılıç, şeytani Aklor'u yenmek için gerekiyor.

Fakat yalnız gitmek tehlikeli. Neyse ki buna gerek yok çünkü Shrine's Legacy, ilham aldığı birçok RYO'nun aksine hem tek oyunculu hem de eşli oyun modu sunuyor. 
 

Retro tasarım, modern dokunuşlar

Shrine's Legacy'nin önermesi yüzeysel bakıldığında biraz basit görünse de bu bir tasarım seçimi. Shrine's Legacy fikri, Kreatif Direktör Alan Gabbard'ın küçük kardeşine küçükken anlattığı bir uyku masalından doğdu. Bu masal, Final Fantasy oyunlarının ve Avatar: Son Hava Bükücü'ın yazım tarzından ve temposundan ilham aldı. 

Positive Concept Games'in "SNES'ten ilham alan bir fantezi aksiyon RYO" olarak tanımladığı Shrine's Legacy, o dönemin en unutulmaz oyunlarının birçoğundan ilham alarak zindan keşfi ile bulmaca çözmeyi harmanlıyor ve benzer oyunların popüler özelliklerini bir araya getiriyor. 

Something Classic'in Quartet, Matthias Linda'nın Chained Echoes ve Sabotage Studio'nun Sea of Stars oyunlarının izinden giden ve Kickstarter hedefini yaklaşık 37.000 dolarlık bağışla aşan Shrine's Legacy, başarılı bağımsız RYO'ların en yenisi. İster Final Fantasy tarzında sıra tabanlı ister Shrine's Legacy gibi The Legend of Zelda: A Link to the Past ve Secret of Mana tarzında aksiyon-bulmaca oyunu olsun, klasik tarzda RYO'lara karşı büyük bir ilgi var.

Diğer bağımsız RYO oyunları gibi, Shrine's Legacy de klasik oyunlardan ilham alırken modern etkiler katarak ve eskimiş kavramları yeniden tasarlayarak türe yeni bir soluk getiriyor. Bu sayede, 90'lı yılların popüler RYO deneyimlerinin doğal bir evrimi ortaya çıkıyor. Shrine's Legacy'nin en çarpıcı özelliği ise eşli oyun modu. Bu mod, iki oyuncunun birlikte keşif yapmasına veya tek bir oyuncunun Rio ve Reima karakterleri ile onların benzersiz beceri ve yetenekleri arasında geçiş yapmasına olanak tanıyor.

Oyunun teknik direktörü ve ortak tasarımcısı Joseph Duke şunları söylüyor: "Çok az sayıda RYO'da eşli oyun seçeneği sunulduğu için bu özellik Shrine's Legacy'yi öne çıkarıyor."

Duke ve Gabbard, Shrine's Legacy'nin Kickstarter kampanyasında şu açıklamada bulundu: "Arkadaşlarla birlikte oynanabilen RYO oyunlarını her zaman sevmişizdir. Açıkçası, bu değerli seçeneği sunan RYO'ların ve genel olarak modern oyunların sayısının yeterli olmadığını düşünüyoruz. Bir aksiyon RYO'nun oyun motoruna eşli oynama olanağı eklemek kolay olmadı ancak bu bizim için önemliydi. Bu yüzden bu özelliği oyuna dahil ettik."
 

Etkili klasiklerin bir karışımı

Shrine's Legacy, çok oyunculu aksiyonu sayesinde Square Enix'in yeniden canlanan Mana serisini akıllara getiriyor. Klasik Secret of Mana gibi eski oyunlarda ise eşli çok oyunculu mod bulunuyordu ancak 2024'te çıkan en yeni Visions of Mana; 3D aksiyon, RYO benzeri keşif ve hafif bulmaca çözme unsurlarını benzer şekilde bir araya getiriyor. 

Ancak RYO hayranları, Quintet tarafından Super Nintendo için geliştirilen ve 90'lı yıllarda piyasaya sürülen, artık geliştirilmeyen Soul Blazer, Illusion of Gaia ve Terranigma üçlü aksiyon RYO serisiyle birçok benzerlik olduğunu fark edeceklerdir.

Duke, Terranigma'nın Shrine's Legacy'ye, özellikle de savaş sistemine olan büyük etkisinden bahsederken şunları söyledi: "Bu oyunun, Super Nintendo'da ölüm/yıkım ve yeniden doğuş/yaratılış hakkında güçlü hikâyeler içeren benzersiz bir aksiyon RYO serisi olmasını çok seviyoruz." 

Quintet'in üçlemesinin hayranları da bu oyunlarda sıkça kullanılan bir mekanizmayı hemen fark edecektir: Zindanın her odasındaki tüm düşmanları yenerek ödül kazanmak. Illusion of Gaia'da odadaki düşmanları yenmek, oyuncuya istatistik artışı kazandırıyordu ve bu, oyunun seviye atlama mekanizması olarak da işlev görüyordu. Shrine's Legacy'de düşmanları yendiğinizde, çevresel engeller yok edilerek zindanlarda ilerleme sağlanıyor.

Duke, şöyle bu durumu şöyle açıkladı: "[Engeller fikri] Zelda'daki gibi kilitli kapılar yapmayı düşünürken aklımıza geldi fakat zindanın ortam tasarımına göre değişebilmeleri için bunu daha fazla çok yönlülükle yapacaktık. Zindanlarımızın çoğu açık havada olduğundan, kapıların biraz zorlama gibi görünebileceği zindanlar da dahil olmak üzere, her zindan için mantıklı olan özel bir kapı tasarlamaya gerek kalmadan, doğal bir akışa sahip seviyeler oluşturmak daha kolay oldu."

Ama Duke'un da esprisini yaptığı gibi: Ekrandaki öğelerin patlamasını izlemek çok eğlenceli.

"RYO'lar bir süreliğine çok ciddi hale geldi." diyerek Shrine's Legacy'nin Kickstarter'daki "oyunlarda tuhaflığı geri getireceği" yönündeki sözüne atıfta bulundu.

Duke şu sözlere yer verdi: "Son birkaç yıldır tuhaflıkları tekrar gündeme getirme konusunda daha iyi bir iş çıkardıklarını düşünüyorum ancak özellikle sürreal mizah ve komiklikler konusunda daha fazla risk alınması gerekiyor. Bu yüzden Hiroshi Bros'un luchador üçlüsü gibi çılgın karakterleri dahil ettik."

Duke, açıkça ilham aldıkları oyunlar arasında bulmaca tasarımı açısından The Legend of Zelda: A Link to the Past'i gösterirken; ton ve atmosfer yaklaşımıyla Final Fantasy IV ve Final Fantasy V gibi sıra tabanlı oyunlardan, ayrıca dünya tasarımı ve öğretici yapısıyla Super Metroid'den de etkilendiklerini belirtti. 

Peki, Shrine's Legacy'deki bölüm sonu canavarları ile ilgili en büyük etkiyi bırakan oyun nedir? Duke şöyle yanıtladı: "Zorluk konusunda olmasa da en etkilisi Hollow Knight'tı. Oyunumuz, Hollow Knight'tan kolay olacak şekilde tasarlandı."
 

Bir retro RYO furyası

Shrine's Legacy, bağımsız oyunların popülaritesinde ve başarısında yaşanan büyük artışın bir parçası olarak yukarıda bahsedilen diğer nostaljik RYO'lar arasında yer alıyor. Peki, neden bu küçük ekipler tarafından geliştirilen ve küçük ölçekli yayınlanan oyunlar birdenbire popülerlik kazanıyor?

Duke bunun basit bir açıklaması olduğunu düşünüyor: Ekonomi.

"İnsanlar yeni oyunlar oynamaya devam etmek istiyor ama 70 veya 80 dolarlık oyunlar için bütçeleri yok." dedi Duke. Bunun yerine, oyuncular uygun fiyatlı kaliteli oyunlar için bağımsız oyunlara yöneliyor. Daha düşük giriş maliyetleri sayesinde, bağımsız oyunlar oyun topluluğunun giderek daha büyük bir kesiminin dikkatini çekiyor. Son yıllarda Blue Prince, Balatro, Despelote ve UFO 50 gibi en beğenilen oyunların çoğu bağımsız geliştiriciler tarafından geliştirildi.

Duke'a göre bu ilginin nedeni, bağımsız oyun geliştirmenin yaratıcılığa ve risk almaya çok daha fazla alan tanıması. "Daha pahalı yapımlar risk almaya ve yaratıcı projeler geliştirmeye daha az meyillidir. Zaman geçtikçe, tekrarlayan tasarım kalıplarının daha belirgin hale geldiğini ve bunun da insanların daha sık farklı ve benzersiz oyunlar arzulamasına yol açtığını düşünüyoruz.

Bu oyunların çoğu "küçük" ekipler tarafından geliştirildi. Bu durum, son zamanlarda oyunlar üzerindeki çalışmaları nasıl takdir etmemiz gerektiği konusunda pek çok tartışmaya yol açtı. Hollow Knight: Silksong ve Clair Obscur: Expedition 33 gibi oyunlar görünüşte küçük ekipler tarafından geliştirilmiş olsa da birçok dış kaynaklı ve serbest çalışma da barındırıyor. Serbest çalışan sanatçıların ve harita tasarımcılarının çalışmalarını hemen takdir eden Duke'a göre, küçük bir ekiple oyun yapmak için iki unsur gereklidir: para ve motivasyon.

Clair Obscur ve Silksong gibi oyunlarda ilk husus bolca yer alıyor." dedi Duke. "Bizim durumumuzda, paradan ziyade azim vardı (bir parça da delilik). Daha fazla paramız olsaydı daha fazlasını yapabilirdik. Fakat son derece sınırlı kaynaklarla yaptıklarımızdan gurur duyuyoruz."

Çok fazla nakit parası olmayan Duke ve Gabbard'ın küçük ekibi için en büyük maliyet zamandı. Duke şu sözlere yer verdi: "Oyunun gerçekten şekillenmeye başladığı anı sayarsak bu versiyonu geliştirmek için hayatımızın neredeyse on yılını harcadık. İzlediğimiz yol, cesareti olmayanlar ya da sadece başarıya aç olanlar için uygun değil."

Ancak sıkı çalışma, iyi sanat ve tutku, bağımsız oyunların başarıya ulaşmasında yalnızca ilk adımdır. Peki yolculuğun geri kalanı? Geri kalan kısım hayranlara bağlı. Hayranların Shrine's Legacy'yi desteklemesinin en temel yolu elbette oyunu satın almaktır fakat Duke, en sevdiğiniz bağımsız oyunların hak ettikleri kitleye ulaşmasına yardımcı olmanın birçok başka yolu olduğunu ifade etti.

Duke şöyle açıkladı: "Bağımsız bir oyun piyasaya sürülmeden önce bile, oyunu istek listesine eklemek çok önemlidir. Bağımsız bir oyunun büyük hayranıysanız oyunu ne kadar sevdiğinizi herkese anlatarak geliştiricileri daha da destekleyebilirsiniz. Hayran eserleri, hayran kurguları, hayran oyunları vb. yayınlayın. Demo veya beta sürümünü oynayıp geribildirimde bulunun. Bunların her biri çok büyük fayda sağlar."

Shrine's Legacy, tüm zamanların en sevilen 16 bit aksiyon RYO'larının birçoğundan esinleniyor. Capcanlı ve özgün bir şeylerin peşinden giderken bunları, etkilerine saygılı olan ve atıfta bulunan bir deneyimde birleştiriyor.

"İki kişilik bir çekirdek ekiple tüm bunları başarmış olmamızın hem çılgınca hem de etkileyici olduğunu düşünüyorum." dedi Duke.

Shrine's Legacy'yi bitirdiğinizde, benzer oyunlar tasarlayan capcanlı bir geliştirici topluluğu sizi bekliyor. "Infinite Alliance [2026'da piyasaya sürülecek], bir dizi bağımsız JRYO'nun (Shrine's Legacy dahil) tek bir harika sıra tabanlı projede işbirliği yapmasının sonucu olarak ortaya çıktı." Duke, oyunun hayranlarının ilgisini çekebilecek diğer bağımsız oyunlar hakkında soru sorulduğunda bu yanıtı verdi. 

Duke'un tek tek göklere çıkardığı Shrine's Legacy'den Quartet, Kingdoms of the Dump ve Geo Mythica'ya kadar birçok oyun sayesinde, retro RYO hayranları için harika bir dönemde bulunuyoruz.

Shrine's Legacy 7 Ekim'de Epic Games Store'da yayınlanacak.