Met de releasedatum van SILENT HILL f in zicht, heeft Konami een paar media uitgenodigd om tijdens Gamescom de eerste paar uur van een pre-releaseversie te spelen. Zelfs als een bangige speler die door trillende vingers gluurt, met het licht aan slaapt na een enge game en niet altijd even goed is in horror, ben ik echt enthousiast om meer te zien, zowel vanwege het meeslepende verhaal van SILENT HILL f (en een verrassend geloofwaardige en goed geschreven tienercast) en omdat het een coole kijk is op het survivalhorrorgenre, waarbij de spanning van resource management, die we zo leuk vinden aan het genre, wordt gecombineerd met slimme lock-and-dodge-gevechten.

Ik bleef langer dan mijn afspraak van drieënhalf uur en heb uiteindelijk vier uur van het begin van SILENT HILL f gespeeld. En hoewel ik denk dat ik nog geen drie uur vooruitgang heb geboekt (ik heb de hoofdpersoon Hinako per ongeluk naar een paar gruwelijke sterfgevallen geleid terwijl ik door de mistige, etherische omgevingen navigeerde) had ik toch genoeg om mee bezig te zijn.

SILENT HILL f begint met Hinako die haar ouderlijk huis uit rent, op de vlucht voor een ruzie met haar ouders die eindigde met een vergelijking met een 'perfecte' oudere zus, die verdwenen is (hoewel ik niet denk dat ze dood is). Terwijl ze naar beneden rent naar de hoofdstraat van Ebisugaoka, haar kleine bergplaatsje, om vrienden te ontmoeten, trekt er een dikke mist op. Op mysterieuze wijze verdwijnt bijna iedereen in het plaatsje, behalve Hinako en een paar van haar vrienden, in de mist. 

Gezien de landelijke setting van SILENT HILL f en het feit dat het zich afspeelt in de jaren ‘60, denk ik dat er hier meer aan de hand is dan alleen een snelle en gemakkelijke manier om deze personages en hun relaties te isoleren.

Net als veel andere grootmachten die bij de Tweede Wereldoorlog betrokken waren, maakte Japan een snelle opleving door die uiteindelijk leidde tot een enorme economische bloei. In vergelijking met andere landen die vergelijkbare verliezen en verwoestingen hadden geleden, was de naoorlogse economische vooruitgang van Japan zo extreem dat economen en sociologen dit vaak een wonder noemen. Met een comfortabele belangrijke plaats in de naoorlogse orde als 's werelds derde economie en een cruciale strategische partner voor de VS tijdens de Koude Oorlog, lijkt Japan in de jaren ‘60 van buitenaf gezien misschien een vreemd optimistische setting voor een horrorgame.

Maar het inhalen en uiteindelijk overtreffen van het vooroorlogse bbp per hoofd van de bevolking (dit keer zonder koloniaal rijk) ging gepaard met hoge kosten. De eilandstaat werd geïndustrialiseerd. En snel. Door de overheid gesubsidieerde bedrijven hadden arbeiders nodig om de fabrieken te bemannen. En die kwamen er, aangetrokken door hogere lonen, arbeidsbescherming en een betere levenskwaliteit, dankzij de sociale vangnetten die de overheid had opgezet en haar investeringen in stedelijke voorzieningen zoals openbaar vervoer.

Deze ontwikkelingen zorgden voor meer winst en handel in de privésector, maar leidden ook tot een snelle verstedelijking van de Japanse samenleving, waarbij de bevolking van grote steden en productiecentra tussen 1950 en 1970 bijna verdubbelde van 37% naar 72%. Door de technologische vooruitgang werden de negatieve gevolgen van de afnemende plattelandsbevolking voor sectoren als de landbouw gecompenseerd, waardoor de landbouwproductie hoog genoeg bleef om de beroepsbevolking te onderhouden. Maar de technologische vooruitgang kon niet voorkomen dat kleine plaatsjes (zoals het fictieve Ebisugaoka) snel krompen, waardoor plattelandsgebieden achtergesteld en kwetsbaar werden.

Door een kleine groep van vier middelbare scholieren te isoleren, legt SILENT HILL f alle stukjes op hun plaats voor een slim commentaar op de onzichtbare verschrikkingen van de moderne wereld. De game zet het zelfverzekerde verzet van de personages tegen demonische vijanden tegenover een plek die al ten dode opgeschreven is, ongeacht wie de vogelverschrikkerachtige vijanden overleeft die door de kleine beekjes, rijstvelden en drogisterijen van Ebisugaoka sluipen.

Ik zag hoe dit gevoel van angst de personages in SILENT HILL f in verschillende richtingen duwde. Hinako vormt een tegenhanger van de ellende van deze veranderende tijden. Ze voldoet niet aan de conventionele normen voor een ideale dochter van ouders in een kleine stad, en haar karakterisering daarin is ongelooflijk gelaagd. Hinako is duidelijk getraumatiseerd door de afwezigheid van haar 'perfecte' oudere zus en ondergaat de last van de verwachtingen met het veerkrachtige zelfvertrouwen dat kenmerkend was voor de tweede feministische golf, die in de jaren ‘60 wereldwijd voet aan de grond kreeg. Ze wil (en kan misschien ook) niet zijn zoals haar zus, die van veraf een enorme schaduw werpt.

Maar verwar Hinako's zelfvertrouwen niet met dat van een volwassene. Haar relaties zijn nog steeds erg jeugdig en houden haar personage met beide benen op de grond in de realiteit (en soms de gruwelen) van het tienerleven. Dit zorgde voor een geloofwaardige dynamiek tussen haar en haar vrienden Shu, Sakuko en Rinko, de enige andere mensen die nog in Ebisugaoka zijn achtergebleven.

Ik heb niet het hele verhaal gezien, maar de delen die ik heb gezien, vormden een boeiend web tussen Hinako, Shu en Rinko, waardoor de kenmerkende intellectuele, personagegedreven horror van SILENT HILL f als een dikke mist door het verhaal kon sluipen. Omdat ze uit een klein (en waarschijnlijk krimpend) plaatsje komen, kennen deze drie elkaar al heel lang. Rinko voelt zich gevangen, voortdurend genegeerd door een ongeïnteresseerde Shu, die meer geïnteresseerd lijkt in Hinako. Ze wil weg. Net als de arbeiders die naar de steden trokken, probeert ze dat, en uiteindelijk verraadt ze haar buurvrouw om een onhoudbare illusie na te jagen.

Shu heeft daarentegen een dubbelzinnige, soms zelfs verdachte uitstraling. Als jeugdvriend van Hinako lijkt Shu vastbesloten om nostalgie na te jagen. Het kan hem niet echt schelen dat Rinko in hem geïnteresseerd is en op het eerste gezicht lijkt het alsof hij verliefd is op Hinako, maar eigenlijk wil hij gewoon terug naar hoe het was toen hij en Hinako als kinderen in de beek speelden. Het voelt passend dat een mannelijke vriend die onbewust als wig tussen twee jonge vrouwen fungeert, geobsedeerd is door wat eens was, zowel om het cliché te bekritiseren als om antifeministische sentimenten af te schilderen als een misplaatst product van nostalgie.

Dat wil niet zeggen dat Shu zelf onvriendelijk bleek te zijn of tegen Hinako's onafhankelijkheid was. Hij is gewoon een beetje onbewust, een tienerjongen die toevallig op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was... althans voorlopig. Hij is op zo'n manier geschreven en gespeeld dat ik denk dat Hinako hem niet zou moeten vertrouwen, hoewel hij nog steeds rechtschapen was op het moment dat ik mijn demostation moest verlaten.

De cutscenes waarin deze dynamiek zich afspeelt, geven Ebisugaoka een extra gevoel van angst. De griezelige soundtrack, een mix van Japanse folk en harde noise, zorgde ervoor dat de haren in mijn nek rechtop gingen staan en mijn kaken op elkaar klemden, ondanks de luidruchtige kakofonie van verschillende talen die door de drukke congreshal schalde.

Het camerawerk deed ook verrassend goed werk om het onbehaaglijke gevoel tijdens de demo over te brengen. In de cutscenes laat de camera de soms te scherpe focus van hedendaagse games achterwege en kiest voor een iets meer afstandelijke benadering, waarbij een locatie of item wordt getoond voordat er personages in beeld komen, alsof er een bolle achteruitkijkspiegel wordt gebruikt om een verontrustend fisheye-effect te creëren van Hinako terwijl ze door de mist navigeert. 

Zelfs sommige vooraf opgenomen gameplay-momenten droegen bij aan de spanning, zoals het moment waarop een crevice-crawler (dat ding dat sommige games doen om het laden te verbergen door je personage langzaam door een krappe ruimte te laten kruipen) wordt onderbroken en Hinako de andere kant op wordt gestuurd, waardoor je verwachtingen worden ondermijnd en de druk wordt opgevoerd.

In het grootste deel van mijn SILENT HILL f demo was Hinako echter alleen met haar gedachten. Ik was verrast door hoezeer de demo zich richtte op het ronddwalen door de mistige straten van Ebisugaoka, gewapend met een loden pijp en het slaan van groteske mannequinachtige vijanden totdat ze neervielen en stierven.

De gevechten hebben een verrassend soulslike karakter. Hoewel SILENT HILL f zeker geen soulslike game is (je stijgt niet in level met dezelfde valuta die je laat vallen als je sterft) hebben de gevechten wel hetzelfde trage en methodische tempo, waardoor je je moet richten op je aanvallers, hun aanvallen moet ontwijken en een paar slagen moet proberen te maken terwijl je je uithoudingsvermogen in de gaten houdt.

De Focus-mechanic slaagt er uitstekend in om die ideeën te combineren met het meer conventionele resource management dat je in een klassieke survivalhorrorgame aantreft. Door een knop ingedrukt te houden, kom je in Focus, waardoor je makkelijker kunt zien wanneer een vijand een aanval gaat uitvoeren die je kunt counteren, waarbij je de beperkte Sanity-meter verbruikt. 

Sanity is (terecht) een uitputtelijke bron in SILENT HILL f, en werkt bijna als kogels in een meer conventionele survivalhorrorgame. Bepaalde genezende items kunnen je Sanity herstellen, net als de heiligdommen die overal in de game te vinden zijn. Deze heiligdommen, die fungeren als Hinako's opslagpunten, kunnen ook Faith genereren, een bron die je kunt verdienen door verschillende items die je in Ebisugaoka vindt aan te bieden en die je kunt gebruiken voor upgrades.

Deze combinatie van lock-and-dodge-gevechten met een survival-horror-metagame zorgt voor een potentieel boeiend systeem, hoewel het tijdens mijn demo niet veel verder is ontwikkeld. Afgezien van het wisselen tussen wapens, was het enige moment waarop een gevecht echt anders was dan 'de slechterik een paar keer slaan' een soort miniboss, of zo voelde het tenminste, waarbij ik al mijn genezende en Sanity-herstellende items moest gebruiken om te winnen. Ik moest de lier van een put opwinden terwijl ik de giftige boeren en zware klappen van een log, vlezige monster ontweek. Uiteindelijk kreeg ik de emmer uit de put (en de sleutel die erin zat) en versloeg ik het grote geval.

Als je door Ebisugaoka rent, huizen en steegjes in duikt om handige items te vinden en demonen te ontwijken, besef je pas echt hoeveel aandacht NeoBards Entertainment en Konami hebben besteed aan het nabootsen van een Japans plaatsje uit die tijd. Het mag dan wel leeg zijn, maar Ebisugaoka leeft. De vloerplanken kraken en de modder piept onder je voeten, terwijl stoffen en planten dansen in de wind. Alles is ontworpen en aangelegd op realistische schaal, en de stad verandert in een angstaanjagend doolhof zodra de mist opkomt. 

Hoewel het grootste deel van onze demo zich afspeelde in Ebisugaoka en de nabijgelegen heiligdommen en boerderijen, zagen we Hinako ook ronddwalen in een spirituele wereld die geworteld is in de Japanse folklore. Ze sjokte door tuinen en vergeten heiligdommen, badend in een vaag, rood licht. Dit was de plek waar SILENT HILL f het grootste deel van de cerebrale horror liet zien die je van de serie zou verwachten. Met visioenen die Hinako en haar familie op intrigerende, gruwelijke manieren afschilderden, slaagde het er uitstekend in om de jonge hoofdpersoon voor een test van haar geestelijke gezondheid te stellen.

Met lichte overeenkomsten met de echte wereld vormt dit droomachtige rijk een handige afsluiting van belangrijke plotpunten en biedt het Hinako een plek om te verwerken wat er net is gebeurd of iets nieuws op te zetten. Ik heb niet veel van deze alternatieve realiteit gezien, maar ik heb het gevoel dat het de sleutel is tot Hinako's ontsnapping aan wat er in Ebisugaoka is gebeurd.

SILENT HILL f zet in de eerste paar uur veel stukjes op de juiste plek, en ik denk dat dit de rest van de speelduur zo door blijft gaan. Ik was onder de indruk en ben benieuwd hoe SILENT HILL f een spiegel blijft houden voor dit specifieke moment in de Japanse en wereldgeschiedenis, en hoe de dynamiek tussen de personages zich ontwikkelt. En hoewel de gevechten die deze sterke verhaalelementen met elkaar verbinden vrij eenvoudig zijn, laten de ideeën die ze met elkaar verbinden veel ruimte over voor slimme ontwikkelingen.

SILENT HILL f komt op 25 september uit in de Epic Games Store en is nu al te reserveren.