Hideo Kojima nie wstydzi się swoich upodobań. Ten szanowany twórca gier opisuje siebie jako „w 70% składającego się z filmów” i dobrze to widać. DEATH STRANDING DIRECTOR'S CUT rozgrywką przypomina scenariusz nowoczesnego filmu z gatunku sci-fi: od bogatego świata i wielowarstwowej fabuły po pamiętnych przeciwników i zawrotne tempo akcji.

Jak każde dzieło kinematografii DEATH STRANDING wspierane jest także fenomenalną ścieżką dźwiękową. Możesz wspinać się na ośnieżoną górę, zjeżdżać po opuszczonym kamieniołomie lub po prostu odpoczywać w swojej kryjówce, a gra zawsze dobiera do sytuacji odpowiednią muzykę, by dotrzymać towarzystwa samotnemu głównemu bohaterowi i przykuć twoją uwagę.

Dostępny jest oszałamiająco szeroki wachlarz kompozycji: od wybranych licencjonowanych utworów po zapadające w pamięć oryginalne dzieła Ludviga Forssella. Trudno jest tak bardzo skrócić ich listę, ale oto sześć podstawowych utworów z DEATH STRANDING, które z pewnością cię poruszą.

Uwaga, spoiler: nie wyjawię kluczowych części fabuły, ale omówię niektóre ważne motywy i opiszę tempo rozgrywki. Jeśli unikasz wszelkich spoilerów, polecam ukończenie DEATH STRANDING przed przeczytaniem tego tekstu.

1. „Don't Be So Serious”

DEATH STRANDING rozpoczyna się monologiem protagonisty Sama Portera Bridgesa (któremu twarzy i głosu użyczył Norman Reedus). Sam opisuje Wielki Wybuch, który stworzył znany nam świat i życie. Jego przemowa jest na początku łagodna, ale ton wypowiedzi zmienia się po słowach: „A wtedy… nastąpił kolejny wybuch”.

Po nich zobaczysz montaż prezentujący świat gry. Postapokaliptyczne wydarzenie znane jako Wdarcie Śmierci (czyli przeniknięcie się świata żywych i umarłych) roztrzaskało społeczeństwo i zerwało wszelkie więzy łączące członków różnych społeczności. Pomimo tego przerażającego zdarzenia świat zachował swój majestat. Po lśniącym niebie spokojnie dryfują chmury, a góry pokrywa gęsta roślinność. Nadzieja ludzi może umarła, ale planeta ma się świetnie.

Utwór Low Roar pod tytułem „Don't Be So Serious” dodatkowo to podkreśla. Ta piosenka towarzyszy wspomnianemu montażowi i opisuje przeżycia zmarłego już wokalisty zespołu – Ryan Karazija skomponował ją w trakcie rozwodu. Karazija śpiewa:
 

„Wake (Budzę się)
Heavy pulse (Szybki puls)
Bloody eyes (Przekrwione oczy)
Sweaty clothes (Przepocone ubrania)

New routine (Nowa rutyna)
That I’ve learned (Którą już teraz)
To understand and know (Znam i rozumiem)”.

DEATH STRANDING może nie jest grą o rozwodzie, ale z pewnością o separacji. Sam został odcięty od tak zwanej sieci chiralnej i izolacja stała się dla niego codziennością. W celu odbudowania świata musi przywrócić system komunikacji z innymi ludźmi i naprawić tworzące go połączenia. 

„Don't Be So Serious” to ponury utwór, ale jest także pełen głębokiego piękna. Tak jak podróż Sama pomaga nam uwierzyć, że czeka na nas coś więcej.

2. „Fragile”

Pierwszą osobą napotkaną przez Sama na początku jego podróży jest Fragile. Ta postać, której głosu użycza Léa Seydoux, ratuje go przed tajemniczym wynurzonym (zwanym również BT). Po przedstawieniu się proponuje Samowi pracę w jej firmie dostawczej – Fragile Express. 

Przed wydarzeniami DEATH STRANDING ciało Fragile zostało narażone na działanie ogromnej dawki deszczu powodującego gwałtowne postarzanie. Kobieta wyjaśnia, że jej firma ostatnio nie radzi sobie najlepiej, zwłaszcza po jej przedwczesnym postarzeniu się. Na dalszym etapie gry Fragile pełni kluczową rolę, bo pomaga Samowi w szybkim przemieszczaniu się z jednej kryjówki do drugiej poprzez teleportację.

Pomimo stanu swojego ciała mówi Samowi: „Moje imię oznacza krucha, ale ja wcale taka nie jestem”. DEATH STRANDING DIRECTOR'S CUT udowadnia jej słowa – Fragile staje się cenną sojuszniczką, powierniczką i przyjaciółką Sama podczas jego starań naprawienia sieci chiralnej.

Wytrzymałość i odporność bohaterki podkreśla dedykowany jej utwór – „Fragile”. Ludvig Forssell rozpoczyna tę kompozycję posępnym dźwiękiem instrumentów smyczkowych, który przekształca się w zapadającą w pamięć melodię graną syntezatorem. W połowie utworu instrumenty smyczkowe powracają i rozjaśniają swoim brzmieniem dotychczasowy, złowieszczy ton. Forssell kończy to dzieło pozytywnym akcentem, czym pokazuje duszę Fragile – niezłomną mimo przeżytych trudów.

3. „Mules”

„Mules” możemy usłyszeć za każdym razem, gdy Sam napotyka na swojej drodze wrogich kurierów. Ci łupieżcy, znani także potocznie jako MUŁ-y, są niezrzeszonymi dostawcami, którzy popadli w tak wielką chciwość, że nie stronią od kradzieży. DEATH STRANDING w dużej mierze polega na dostarczaniu paczek, więc MUŁ-y są często napotykanymi na drodze gracza przeciwnikami. 

Myśl o nikczemnych kurierach może nie mrozić krwi w twoich żyłach, ale pamiętaj – tutaj gra się o wysoką stawkę. Jeśli przypadkiem zabijesz MUŁ-a, ryzykujesz wywołaniem rozpróżni i gwałtownego wybuchu, który może zniszczyć dużą część pobliskiej mapy. Musisz więc przemykać pod ich nosem, obezwładniać ich podczas potyczek lub po prostu przed nimi uciekać. Łatwo jednak powiedzieć, a trudniej zrobić, gdy na plecach niesie się dziesiątki kilogramów cennych towarów. 

Ludvig Forssell jest mistrzem tworzenia atmosfery, a jego muzyka pasuje do DEATH STRANDING jak ulał. „Mules” jest pełne dźwięków syntezatora i opiera się na mocnej linii basowej. Idealnie współgra z szalejącą adrenaliną podczas ekscytującego starcia z wrogiem. Gdy sześć MUŁ-ów depcze ci po piętach i wzywa wsparcie, musisz działać szybko, bo inaczej stracisz wszystko. 

Tego typu sytuacje są świetną zabawą, nawet jeśli mogą skończyć się nagłą śmiercią. Lwią część tej zabawy zawdzięczamy muzycznemu geniuszowi Forssella.

4. „I'll Keep Coming”

Gra autorstwa Kojimy nie może obyć się bez niespodziewanego zwrotu akcji i tak samo jest w DEATH STRANDING. Po długiej włóczędze poprzez amerykańskie ziemie i dostarczeniu niezliczonych paczek Sam w końcu dociera do plaży Amelie. Tam dowiaduje się, co tak naprawdę kieruje jej działaniami i jaka prawda stoi za fenomenem Wdarcia Śmierci.

Po rozmowie z nią Sam stoi na piasku i myśli – wtedy też pojawiają się napisy końcowe gry. Jego jedynym towarzyszem w tym momencie jest utwór „I'll Keep Coming” autorstwa Low Roar, który porusza temat wytrwałości w obliczu porażki. Przechadzając się po plaży i obserwując załamujące się fale, słyszysz chór śpiewający:
 

„Soon I'll come around (Wkrótce powrócę)
Lost and never found (Zagubiony i wciąż nieodnaleziony)

Waiting for my words (Czekający na własne słowa)
Seen but never heard (Widziany, ale niesłyszany)

Buried underground (Zakopany pod ziemią)
But I'll keep coming” (Ale będę wciąż powracał).

Podróż Sama była, delikatnie mówiąc, męcząca. Ukończenie DEATH STRANDING DIRECTOR'S CUT zajmuje typowemu graczowi około 40-60 godzin, i to bez wliczenia wszystkich pobocznych misji oraz dostaw. Gdy dotrzesz na tę plażę, w pełni będziesz zasługiwać na zobaczenie napisów końcowych.

Mimo to, tak jak sugeruje tekst piosenki, podróż Sama nadal się nie skończyła. Nadzieja pozostaje i jest wiele do zrobienia, by odwrócić efekty Wdarcia Śmierci. Karazija śpiewa „I'll keep coming” (Będę wciąż powracał). Sam też będzie nieustannie walczył o lepszą przyszłość.

5. „BB's Theme”

Nie da się stworzyć playlisty DEATH STRANDING bez najważniejszego utworu w tej grze. „BB's Theme” można usłyszeć podczas 14 epizodu, gdy Sam i Lou dostarczają końcową paczkę. Gracz musi po raz ostatni wyruszyć z miasta Capital Knot City i udać się do krematorium w górach niedaleko miejsca, gdzie Sam rozpoczął swoją podróż.

Ta misja z początku wydaje się taka, jak każda inna. Typowo jednak dla Kojimy jest tutaj pewien haczyk – na tę przeprawę musisz się wybrać bez swojej niezawodnej mapy. Na szczęście masz już wtedy dużo doświadczenia i znasz całe społeczeństwo kurierów, którzy pomogą ci w tym przedsięwzięciu.

Gdy Sam i Lou opuszczają Capital Knot City, piosenkarka Jenny Plant zaczyna wykonywać uspokajającą wersję kołysanki, którą Cliff Unger (postać Madsa Mikkelsena) kiedyś śpiewał swojemu dziecku:
 

„See the sun set (Patrz, jak zachodzi słońce)
The day is ending (Dzień się kończy)
Let that yawn out (Pozwól sobie ziewnąć)
There's no pretending (Nie trzeba udawać)

I will hold you (Ja cię potrzymam)
And protect you (I obronię)
So, let love warm you (Więc ogrzej się miłością)
'til the morning” (Aż do rana).

Sam pędzi przez łąki i wspina się na górę w drodze do krematorium, a muzyka staje się coraz intensywniejsza, by w końcu osiągnąć punkt kulminacyjny właśnie wtedy, gdy gracz jest już na miejscu. Jest to słodko-gorzka chwila, bo wtedy Sam kończy swoją podróż, a gracz musi się pożegnać ze światem, w którym spędził niezliczone godziny.

6. „Death Stranding”

„Death Stranding” można usłyszeć podczas wyświetlania drugich (i ostatnich) napisów końcowych. Ten dzielący nazwę z grą utwór został skomponowany przez szkocki zespół CHVRCHES i zamyka nieziemską podróż eteryczną balladą z gatunku synth pop. 

Główna wokalistka Lauren Mayberry maluje nią obraz świata, „gdy już nie będzie czasu”. W tym świecie ludzie mieli wszystko i wszystko stracili. Lauren śpiewa:
 

„Let's draw a line in the sand, keep it straight and narrow (Narysujmy linię na piasku, niech będzie prosta i cienka)
We had it all in our hands, we begged and then we borrowed (Wszystko było w naszych rękach, żebraliśmy i pożyczaliśmy)
What will become of us all at the end of love (Co się z nami stanie, gdy już nie będzie miłości)
When we've stopped looking up?” (Gdy przestaniemy patrzeć w niebo?).

Symbolika tego momentu przypomina chwilę, gdy Sam był na plaży Amelie. Tam zastanawiał się nad ulotną naturą życia i nieustanną obietnicą śmierci. Być może „Death Stranding” jest ukłonem w stronę jego historii – w końcu omawia potrzebę zakończenia pewnego etapu i skłania do przemyśleń na temat tego, co się stanie „jeśli ośmielimy się marzyć” / „po ostatniej scenie”.

Każdy, kto grał w DEATH STRANDING DIRECTOR'S CUT lub poprzednie produkcje Kojimy, wie, że autor ten uwielbia symbolizm. Ta gra wręcz błaga, by zagrać w nią ponownie i zinterpretować ją na nowo ze świeżym zrozumieniem, innymi teoriami i nowymi niespodziewanymi wnioskami. 

Jeśli nie masz dość czasu, by zagrać ponownie, zakończeniem etapu może być myśl, że historia Sama jest dokładnie taka, jaką ją widzisz właśnie ty. Mogła przerazić cię wizją technologicznej dystopii, pomóc przetrwać pandemię albo posłużyć za zamiennik dobrego filmu – każda z tych opcji jest równie dobra. Weź kilka paczek, włącz muzykę i rozpocznij eksplorację.

DEATH STRANDING DIRECTOR'S CUT jest już dostępne w Epic Games Store.