Aktualności
Wywiad na temat Sniper Elite: Resistance i zapuszczenia się jeszcze głębiej za linie wroga
F
Francisco Dominguez
Akcja Resistance rozgrywa się jeszcze głębiej za liniami wroga, w ogniskach rebelii organizowanych przez francuski ruch oporu. W rozmowie z Epic Games główny projektant poziomów Beck Shaw powiedział, że Harry będzie infiltrował górzysty region Lyonu o nazwie Fourvière, przeprowadzał ataki na zapory alpejskie, skradał się przez zamki, pałace i winnice oraz sabotował obiekty kolejowe, w których znajdują się śmiertelnie niebezpieczne niemieckie pociągi opancerzone – a wszystko to w poszukiwaniu nazistowskiej superbroni Wunderwaffe.
Bycie snajperem i eksplorowanie okolic mają ze sobą wiele wspólnego. Dzięki coraz większym rozmiarom map w Sniper Elite dotarcie do wysoko położonych punktów obserwacyjnych ukazuje coraz bardziej spektakularne widoki, a także zapewnia czyste pole widzenia do oznaczania i eliminowania patrolujących niemieckich żołnierzy. Shaw pragnie odtworzyć zapadające w pamięć momenty, jak na przykład jeden z ulubionych przez fanów poziomów Sniper Elite 5, osadzony w Mont-Saint-Michel, tysiącletnim opactwie na odizolowanej wyspie (które było inspiracją dla Minas Tirith we Władcy Pierścieni Petera Jacksona). „Wielu graczy to pamięta. Myślę, że wiele poziomów w Sniper Elite: Resistance również zawiera takie momenty zachwytu”, mówi Shaw.
Doskonalenie piaskownicy II wojny światowej
Ze względu na wielkość mapy gra Sniper Elite pozwala na coraz większą swobodę, dając graczom pełną dowolność w odkrywaniu różnych stylów gry i sposobów realizowania celów poprzez skradanie się, metodyczne operowanie snajperką, czy też dokonując prawdziwej jatki przy użyciu wyrzutni rakiet i granatów. „Tworzymy kilka interesujących miejsc i celów na danym poziomie, a następnie dajemy graczom wolną rękę”, mówi Shaw. „Jednego razu gracz może się rzucić na wrogów z pełną siłą ognia. Następnego zdecyduje zakraść się do celu po cichu, od tyłu, i wykonać zadanie od innej strony. W jeszcze innej rozgrywce może skupić się na strzelaniu ze snajperki i próbować wyeliminować jak najwięcej wrogów, zanim zbliży się do celu”.
Pomimo ich rozmiaru Shaw twierdzi, że rozległe poziomy celowo nie zapewniają snajperom zbyt dużej osłony, więc nigdy nie mogą poczuć się zbyt komfortowo, nawet jeśli starają się zamaskować dźwięk swoich strzałów odgłosami otoczenia lub silnikami generatorów elektrycznych. „Nie ma takiej pozycji snajperskiej, która byłaby całkowicie osłonięta“, mówi. „Z reguły jeśli zajmujesz kryjówkę snajperską, prawdopodobnie widać cię z dwóch lub trzech innych pozycji. Dlatego trzeba zachować ostrożność, oddać strzał, a następnie przenieść się w inne miejsce, ponieważ po wystrzeleniu wszyscy będą wiedzieć, gdzie się znajdujesz po widocznych śladach po pociskach”.
Strzelanie ze snajperki w tej grze jest realistyczne, choć nieco przerysowane – celem było znalezienie idealnego kompromisu między rzeczywistą celnością a zręcznościowym strzelaniem. Gęsto zabudowane poziomy piaskownicy celowo nie dorównują kolosalnym rozmiarom znanym z Call of Duty czy PUBG, gdzie strzały oddawane są na tak dużych odległościach, że pod wpływem grawitacji pociski powinny spadać.
„Trzeba wziąć pod uwagę wiatr [na niektórych poziomach trudności], ale nie wieje on w porywach ani nie zmienia ciągle kierunku, jest względnie statyczny przez całą rozgrywkę“, mówi Shaw. „Można się więc do tego przyzwyczaić i zacząć szybko korygować swoje strzały w zależności od warunków wietrznych na danym poziomie“.
Na przestrzeni lat rozwinęła się rozgrywka oparta na skradaniu się; teraz możliwe jest granie w sposób zbliżony do tradycyjnych skradanek akcji, takich jak Metal Gear Solid, trzymając się blisko narożników, dokonując eliminacji w walce wręcz i przeciągając ciała do ustronnych zaułków lub robiąc rozwałkę przy użyciu broni średniego zasięgu. Wszystko to jest wzbogacone o nowe, rozszerzone opcje poruszania się w SE5, dzięki wykorzystaniu licznych okazji do wciągania się do góry, wspinania i zjeżdżania na linie.
Jednak pomimo wielu alternatywnych podejść, które z pozoru mogą wydawać się bardziej ekscytujące, Shaw uważa, że seria Sniper Elite ma pewnego asa w rękawie, zachęcającego do metodycznej rozgrywki snajperskiej – mowa o kamerze śmierci. Ten brutalny, ale lubiany element serii nagradza śmiertelne strzały snajperskie powtórką akcji w zwolnionym tempie z rentgenowskim widokiem symulującym miażdżące obrażenia fizyczne zadawane przez pocisk. Czaszka pęka, gałki oczne są przebijane, a inne części ciała zgniatane – Shaw dodaje, że gracze często lubią celować w jądra, co jest szczegółowo symulowane i pokazuje imponujące skutki pocisków odbijających się od kości.
Jest to wyjątkowa gratka za wykazanie się umiejętnościami w porywającej rozgrywce snajperskiej. Oddanie precyzyjnego strzału z 1000 metrów bez żadnego wspomagania, z włączonymi efektami grawitacji i wiatru jest godnym uznania osiągnięciem, które zasługuje na wybuchowy pokaz ludzkiej anatomii. Ukończenie misji w tych trudniejszych (bardziej realistycznych) warunkach może zająć wiele godzin, dlatego Shaw sam nie gra na najtrudniejszym poziomie Realistycznym (Authentic).
Jednym z problemów oferowania każdego stylu gry może być to, że gracze wpadają w rutynę, gdy znajdą styl, który im odpowiada. Sniper Elite 5 wyciąga graczy z ich strefy komfortu poprzez wprowadzenie listy zabójstw (Kill List). Ten element dodaje do każdego poziomu unikalne niestandardowe zabójstwo w stylu Hitmana, gdzie jeden cel zostaje uśmiercony w szczególnie paskudny sposób, na przykład dając notorycznemu trucicielowi posmakować jego własnej trucizny.
Oprócz większej liczby celów z listy zabójstw, Resistance wprowadza także zupełnie nowe misje propagandowe. Po ich zlokalizowaniu poziom rozpoczyna się od nowa w wariancie gry na czas z nowymi regułami w celu uzyskania wysokiego wyniku w rankingu online. Przykładowo misja może polegać wyłącznie na skradaniu się, gdzie gracz zdobywa punkty za unikanie wykrycia, ale zyskuje dodatkowy czas za każde bezgłośne zabójstwo. Jest to najnowszy przykład tego, jak studio Rebellion zachęca graczy do odkrywania wszechstronności stylów gry.
Amerykański bohater, brytyjskie studio
Seria wkrótce kończy dwadzieścia lat, więc najwyższy czas, by Harry mógł pokazać na co go stać. Z uwagi, że Rebellion jest brytyjskim studiem, musiałem zapytać dlaczego zdecydowano się na amerykańskiego bohatera (w zasadzie Amerykanina o niemieckim pochodzeniu). Co prawda decyzja ta zapadła przed dołączeniem Shawa do studia, ale uważa on, że częściowo miało to na celu przyciągnięcie amerykańskich graczy, a częściowo było sprytnym sposobem na umożliwienie twórcom wykorzystania szerokiej gamy technologii wojskowych pochodzących z tajnych oddziałów uzbrojenia armii amerykańskiej i brytyjskiej.
Studio Rebellion poważnie podchodzi do kwestii broni. Seria przyciągnęła rzeszę entuzjastów II wojny światowej, którzy docenili dbałość o dokładność historyczną widoczną w grach. Twórcy korzystają z bogatej wiedzy muzeum Royal Armouries i pokaźnej kolekcji uzbrojenia z czasów II wojny światowej. Zespoły odpowiedzialne za dźwięk i animację często oddają strzały z prawdziwej broni z czasów II wojny światowej, aby odtworzyć próbki dźwiękowe z różnych odległości.
„Strzały z daleka generują ładny, odleglejszy trzask, natomiast te z bliska są głośne i dudniące. Myślę, że zespół sprawnie działa i przy tym dobrze się bawi“. Po chwili Shaw doprecyzował ważną kwestię: „I naprawdę ostrożnie obchodzą się też z bronią!”.
Jedną z jego ulubionych nowych broni w Resistance jest M1 Garand, amerykański karabin półautomatyczny, który generał George S. Patton nazwał kiedyś „najwspanialszym narzędziem bojowym, jakie kiedykolwiek stworzono“. Być może podziwiał on ten sam satysfakcjonujący odgłos przy wystrzale ostatniego naboju, który Shaw również lubi. „Wielu pasjonatów historii II wojny światowej powie, że to prawdopodobnie jeden z ich ulubionych odgłosów broni”, mówi Shaw.
Osadzenie fabuły podczas walk francuskiego ruchu oporu oferuje nowe giwery pochodzące z prawdziwego arsenału tamtejszej rebelii. Wśród nich znajduje się karabin Berthier 1916, który służy jako jedna z podstawowych broni Harry'ego. Ta starsza, wycofana z użytku broń samopowtarzalna była skuteczną bronią uniwersalną, powszechnie używaną przez francuską armię i oddziały ruchu oporu z powodu niedoborów nowszego, bardziej pewnego karabinu MAS-36.
Elementem znacznie odbiegającym od rzeczywistości jest rozbudowany stopień personalizacji broni. O ile niektóre historyczne bronie, takie jak brytyjski No. 4 Mk1 w Sniper Elite 5, były sparowane ze specjalnie skalibrowanym celownikiem o tym samym numerze seryjnym, gry z serii Sniper Elite pozwalają teraz graczom dowolnie łączyć akcesoria. Każda broń zachowuje się inaczej, ale można ją dostosować do preferowanego stylu gry. Na przykład gracze nastawieni na dynamiczne strzelanie w ruchu przy użyciu głośnej broni mogą chcieć większego magazynku, aby dłużej siać zniszczenie.
Długodystansowe pojedynki
Gry z serii Sniper Elite wyróżniają się imponującą liczbą trybów wieloosobowych. Kampanie mogą być rozgrywane w trybie kooperacji dla dwóch graczy oraz dostępne są tryby PvP dla 16 graczy i przetrwania w trybie kooperacji. Niewiele serii tak dobrze sprzyja włączeniu funkcji rozgrywki wieloosobowej spopularyzowanej przez Dark Souls: inwazji. Ten asymetryczny tryb PvP, wprowadzony w Sniper Elite 5, szybko stał się ulubionym trybem wielu graczy, dlatego oczywiście powrócił w Resistance. Gracze mogą dołączyć do sił Osi i znacznie utrudnić zadanie Harry'emu, próbując go wyeliminować i ustawiając wrogą sztuczną inteligencję w stan większej czujności w strategicznych miejscach.
„Gracze Osi zasadniczo wykorzystują sztuczną inteligencję na swoją korzyść“, mówi Shaw. „Mogą skłonić ją do częstszego namierzania graczy alianckich. Z kolei ci drudzy mogą wyczekać sytuację i próbować dowiedzieć się, gdzie znajdują się napastnicy Osi. To taka zabawa w kotka i myszkę i myślę, że graczom podoba się wyzwanie, jakim jest próba namierzenia siebie nawzajem. Jeśli graczowi uda się zmylić przeciwnika, ten może przejść obok niego i stać się wówczas łatwym celem do odstrzelenia lub zadźgania w plecy”.
Ten tryb wymagał nowego podejścia do poziomów – dla dwóch snajperów, a nie tylko jednego.
„Jeśli na mapie znajduje się wysoko położony punkt obserwacyjny, to po jego drugiej stronie też znajdzie się miejsce, z którego można go dostrzec, więc gracze nie są nigdzie nietykalni”, wyjaśnia Shaw. „Projektując poziomy, bierzemy pod uwagę graczy prowadzących inwazję i dbamy o równowagę między dwoma drużynami w meczu“.
Nie jest to kolejna współczesna strzelanka
II wojna światowa jako tło wydarzeń zaczęła tracić na popularności od 2000 roku, kiedy to widzowie masowo szli do kin na filmy Szeregowiec Ryan i Pearl Harbor, a Medal of Honor i Call of Duty królowały na rynku gier FPS z okresu II wojny światowej. Teraz akcja CoD przeniosła się do innych czasów, a Medal of Honor jest dla większości graczy odległym wspomnieniem.
Według Shawa skala konfliktu powoduje, że okres ten wciąż ma wiele do zaoferowania. Przez 20 lat istnienia seria Sniper Elite przedstawiła zaledwie skrawek tej historii. Gracze odwiedzili Włochy, Francję i Afrykę Północną, a we wcześniejszych odsłonach pokazano także Niemcy i Rosję. Różnorodne lokalizacje, scenariusze oraz broń i technologia na różnych frontach gwarantują, że twórcy Sniper Elite jeszcze przez długi czas będą mogli dostarczać nowych treści.
Urok tego okresu polega na tym, że w wojnie większy udział mieli sami ludzie. Było to przed nastaniem czasów zdalnych ataków dronów i wykorzystywania niezawodnych obrazów satelitarnych w odległych wojskowych centrach dowodzenia. „To była ostatnia wojna, w której wszystko było nieco bardziej przyziemne i osobiste, ostatni raz, kiedy jeden żołnierz za liniami wroga powodował zamieszanie i sabotaż”, mówi Shaw. „Fanom naprawdę się to podoba. To nie jest kolejna współczesna strzelanka. Duża część mechaniki jest bardziej ugruntowana i myślę, że gracze doceniają fakt, że nie jest to szybka, bezmyślna strzelanka”.
Jednym z największych atutów umiejscowienia akcji w czasie II wojny światowej są naziści, bez wątpienia ulubiona w historii grupa ludzi, na której można się wyżyć, o czym niedawno przypomniał widzom Indiana Jones ze swoimi pięściami w grze Indiana Jones i Wielki Krąg.
„Można z nimi robić, co się chce, bez wyrzutów sumienia”, mówi Shaw. Zespół zadbał jednak o odzwierciedlenie realiów wojny, w której wielu wrogich żołnierzy nie chciało brać udziału. Lornetka Harry'ego początkowo oznacza lokalizacje wroga i stan czujności, ale po dłuższym obserwowaniu odkrywa więcej: ich broń, przedmioty, które trzymają i ich prawdziwą tożsamość w postaci biografii.
„Te biografie dodają głębszy wymiar wrogom“, mówi Shaw. „Przez to, że gracze mają możliwość dokonania świadomego wyboru, jak postąpić z każdym z wrogów, zachęca to do różnych stylów rozgrywki i przechodzenia gry na różne sposoby. Po przeczytaniu biografii swoich przeciwników gracz może stwierdzić, że zdecydowanie chce zabić tę grupę ludzi, bo są okropni. Natomiast w przypadku pozostałych po prostu ich znokautuje i zostawi przy życiu, bo nie są tacy źli. Pewnie nie chcą tu być, tak jak większość ludzi”.
Gdy Harry Hawker bierze sprawy w swoje ręce, nie pozostaną tam zbyt długo – może dostaną rozkaz wycofania się po kolejnej niszczycielskiej operacji dywersyjnej, a może padną ofiarą śmiertelnego postrzału z Berthiera.
Sniper Elite: Resistance będzie dostępne w Epic Games Store 30 stycznia.