Batman yaklaşık yüz yıldır hayatımızda olan bir karakter ve Kara Şövalye filmi ile tüm popüler kültürlerde gördüğü ilginin keyfini çıkarıyor. Karakter ilk kez çizgi romanlarda boy göstermiş olsa da filmlerde, TV dizilerinde, oyuncaklarda ve düzinelerce video oyununda yer aldı. 

Ancak bu oyunlardan bazıları bir miktar ticari ve eleştirel başarı elde etse de, geliştirici Rocksteady 2009 yılında şansını deneyene kadar Batman'in ikonik pelerinini video oyunlarına uyarlamada hiçbir oyun onlara yaklaşamadı. Batman: Arkham Asylum'dan önce çıkan oyunlar çoğunlukla Batman karakterinin yalnızca bir yönünü beraberinde getiriyordu ancak bu hiçbir zaman geçici bir izlenimden fazlası olmadı.

Batman: Arkham Asylum, Bruce Wayne'in viran, dökülen ve neredeyse kaderine mahkum edilmiş dünyasının atmosferik dokusunu doğru şekilde yansıtmak için gerekli tüm unsurlara sahip. Ayrıca Batman'i çevreleyen ve inandırıcı ve heyecan verici bir Batman deneyimi yaratmak için mükemmel malzemeler olan egzotik ama bir o kadar da gerçekçi düşmanları çok iyi yansıtıyor. 

Pelerinli Süvari'nin Arkham Adası boyunca yolculuğu (ve akıl hastanesinin sırlarını çözüşü), kapağında Batman olan bir başka oyundan fazlasını sunuyor. Geliştirici Rocksteady, karakterin şaşaalı geçmişinden dikkatlice seçtiği isabetli Batman eylemlerini oyuna uyguyarak ve aynı zamanda inandırıcı bir dünya yaratarak diğerlerinin başarısız olduğu yerde başarılı oldu. Arkham Asylum'u oynarken zaman zaman Joker tarafından hayal edilmiş bir dünyada yaşadığını hissediyorsun. Bunlar, 2009 yılında Batman: Arkham Asylum'u oyuncular için hayata geçiren aygıtlar, eylemler ve ince detaylar.

Sessizce sızmak, tırmanmak ve çörten heykellerinden atlayarak süzülmek, Arkham Asylum'da tamamen doğal hissettiren gizlilik hareketlerinden yalnızca birkaçı. Gizlilik mekanikleri Batman oyunlarında denenmişti ancak Rocksteady bunu daha uyumlu bir deneyim haline getirmenin yolunu buldu.

Batman'in kaba kuvveti ve gücü hâlâ oyunda (özellikle yumruk yumruğa dövüş mekaniklerinde) ama yine de aldığı darbeler sonucu ölebilir. İnsani zayıflıklara da sahip. Haydutlar demir borularla ona vurmaya devam ettikçe görüşü bulanıklaşıyor ve yere düşüyor. Rocksteady oyunculara oyunun iyi inşa edilmiş gizlilik unsurlarını göz önünde bulundurması için motivasyon sağlıyor ama bu Batman'i insanlaştırıyor. Diğer yandan, karanlık ve dedektif tarafını da keşfettiriyor. Gizlilik oynanışı kamuflaj ve sürpriz saldırılar gibi temel unsurları içerir ama aynı zamanda düşman zayıflıklarını ve sırlarını vurgulayan Dedektif Modu (Detective Mode) adı verilen etkili bir üçüncü şahıs görüş filtresine sahiptir. Batman bu harika oyuncaklarla ince ayrıntılarına kadar resmediliyor, oyunda kaba hatlarıyla resmedilen hiçbir şey yok. 

Batman, Superman gibi pelerinli yoldaşlarının büyüleri ve süper güçleri yerine Arkham Asylum'u oyunculara açan bir çanta dolusu aygıta sahip. Bu aletler, Rocksteady'nin çizgi romandaki pelerinli süvariyi daha önce hiçbir oyunda olmadığı kadar doğru resmettiğini ortaya koyuyor.

Patlayıcı Jel (Explosive Gel) gibi eşyalar oyuncuların düşmanlara ve çevreye karşı hedefli patlama gerçekleştirmesini sağlıyor. Ama Batman'in kabiliyetleri yalnızca hasara yol açmaktan çok daha fazlasına uzanıyor. Kriptografik Ardıştırıcı (Cryptographic Sequencer), Batman'in ilerlemesini engelleyen güç alanları, bombalar ve kapılar gibi elektronik cihazları aşırı yüklemesine ve patlatmasına izin veren, radyo frekansları ve kadranları olan yüksek teknoloji ürünü bir aygıttır. Batman'in WayneTech aygıtlarını kullanarak oyuncular Bruce Wayne karakterini tam olarak sahiplenebilir, böylece sürükleyicilik ve oynanış olasılıkları artar.

Keşif, video oyunlarının doğal bir parçasıdır ama bu Batman karakteri için özellikle önemlidir. Ne de olsa o bir süper kahramandan daha fazlasıdır, bir dedektiftir. Çeşitli engeller arasında manevra yaparken koku ve parmak izi takibi yapmak iyi bir oynanış sağlamanın yanı sıra oyunculara çizgi romandan veya Batman: The Animated Series'ten bir sahnede yer alıyormuş hissi verir.

Oyuncular Batclaw'a ek olarak, adada ve akıl hastanesinde dolaşmak için Hat Fırlatıcı'yı (Line Launcher) kullanır, bazı konumlar ve yerler onun yardımı olmadan ulaşılamaz haldedir. Süslü, ileri teknoloji ürünleri şiddetten daha fazlası için kullanmak heyecan vericidir, özellikle de zar zor görünen bir mağaraya, uçuruma veya odaya erişmek için kullandığınızda. Batarang ve Uzaktan Kontrollü Batarang (Remote Control Batarang) düşmanları alt etmek veya bir odayı açabilecek ya da başka bir yolu ortaya çıkarabilecek erişilmesi imkânsız bir anahtara vurmak için kullanılabilir.

Batman, bir suç savaşçısından daha fazlası gibi hissettiriyor. O bir kâşif, dedektif ve süper kahramandır ve Arkham Aslyum bunu Batman'in becerileri, zayıflıkları ve güçleri ile iyi bir şekilde yansıtıyor. Asylum'ın çoğunlukla doğrusal olmayan yapısı da bu noktada yardımcı oluyor çünkü dedektiflik unsurlarının ve yapısının farklı oynanışlara uymasını sağlayarak onları kişisel ve benzersiz hissettirmeye yardımcı oluyor. 

Batman hiçbir zaman çok güçlü değildir, hatta çoğu zaman oldukça savunmasızdır. Standart haydutlar bile sıradan dövüş karşılaşmalarında bir tehdit teşkil edebilir. Sersemletme çubukları ve bıçaklar oyuncuları farklı stratejiler düşünmeye iterek neyin işe yaradığını denemeye teşvik ediyor. Oyun, Joker'e ulaşman için düşmanların üzerinden atlamanı, yuvarlanmanı ve düşmanları sersemletmek için Batman'in pelerinini kullanmanı istiyor.

Dünyanın En İyi Dedektifi, Joker ile hastalıklı ve kaçık bir oyunda yer almasaydı bu gerçek bir Batman oyunu gibi hissettirmezdi ve Rocksteady Batman: Arkham Asylum ile tam olarak bunu başardı. Oyuncunun değil, Batman'in değil, hatta geliştiricinin bile değil. Bu, Joker'in oyunu. 

Joker akıl hastanesinin içinde Batman ile kapana kısılmış değil. Kurtulmayı ve Harley Quinn, Victor Zsasz, Killer Croc, Bane, Poison Ivy ve Scarecrow gibi oldukça ikonik düşmanları içeren diğer mahkumlarla bir plan düzenlemeyi başardı. Karakter kadrosu, Joker'in oyunun hikâyesindeki büyük planı için birleştirici doku görevi görürken diğer yandan oyunculara keşfetmeleri için zengin ve ayrıntılı bir dünya sunuyor. Arkham Asylum yoğun ve ayrıntılı bir oyun, hiçbir detay sırıtmıyor. Bu uyum hissi karakterlerin her şeyin tam ortasında olmasından ve Joker'in oyunun başından itibaren ipleri elinde tutmak için hazır bulunmasından geliyor.

Joker, televizyon setlerinde görülen ve yerleşik hoparlörlerden duyulan bir tür tören ustası olarak oyunun kendisi için iyi çalışıyor. Daha sonra tabi ki oyunun son bölüm sonu canavarı görevini görüyor. Joker'in ekibinin onun planlarını uygularken bir yandan bölüm sonu canavarları olarak işlev görmesi her şeyi daha gerçek ve anlamlı kılıyor. Oyuncular düşmanlara karşı hiçbir zaman sebepsiz olarak tuşlara rastgele basıyormuş gibi hissetmiyor. 

Büyük, ünlü düşmanlarla her karşılaşma destansı, önemli ve gerekli hissettiriyor. Bane, Poison Ivy ve Scarecrow gibileriyle yapılan dövüşler hikâye bölümleri arasında oyuncuların dikkatini dağıtmak için tuşlara rastgele basılan oynanış bölümleri olabilirdi. Ama bunun yerine her düşmanla yapılan dövüş oyun içerisinde gerçekleştiği ana uygun ve düşman için en iyi deneyimi sunacak şekilde tasarlanmış hissi veriyor. Bane, klasik Titan kimyasal infüzyonunu kullanmasıyla insanüstü bir şekilde güçlüdür ve oyuncuya hücum ederek onları kaçmaya, sersemletmeye ve arkasına zıplamaya zorlar. Batman evreninde anlam ifade eden mükemmel bir erken bölüm sonu canavarı. 

Ama söz konusu Scarecrow olduğunda işler tam tersi yönde gidiyor ve uğursuz doktorla birden fazla karşılaşma yaşanıyor. Bu bölümlerde oyuncular düşmanın zehirli gaz sayesinde halüsinasyon diyarına taşınıyor. Bu karşılaşmalar neredeyse hiç dövüş içermiyor, bunun yerine oyuncuların kendilerini ölümcül pençesiyle yakalamaya çalışan devasa boyuttaki Scarecrow tarafından görülmekten kaçındıkları bölümler içeriyor. Düşmana fiziksel olarak saldırmak yerine oyuncular doğrusal bölümün sonuna ulaşmalı ve bölümü sonlandırmak için onun yüzüne bir spot ışığı tutmalıdır.

Bu farklı dövüşler Rocksteady'nin oynanışı, hikâyeyi ve atmosferi aynı anda desteklemek için Batman'in kurgusunu ve karakterlerini nasıl kullandığının iki örneğidir. 

Arkham Asylum'ın düşman tasarımının merkezinde bir yapay zekâ sistemi yatıyor ve en düşük seviye hayduttan Joker'e kadar uzanıyor. Düşmanların özellikle Pelerinli Süvari'nin gizlendiği yeri bilmediklerinde Batman'e karşı verdikleri korku dolu tepkiler hem memnun edici hem de sürükleyici. Zaman ayarlı patlamalar, sessiz indirmeler ve çörten heykellerinden atlayarak süzülme tekmeleri gerçekleştirirken bu haydutların Batman'in o an nerede olduğunu bulmaya çalışmaları atmosferi ve gerilimi artırıyor. Oyundaki olaylar asla önceden yazılmış hissi uyandırmıyor, bunun yerine benzersiz oyuncu deneyimleri sunuyor. Arkham Asylum'daki her şeyin hem oynanışı hem de hikâyeyi iyileştirmek için çalışması çok güzel, Arkham Aslum işte bu yüzden ilk gerçek Batman oyunu gibi hissetiriyor. 

Batman: Arkham Asylum 2009 yılında yayınlanmış olabilir ama hâlâ Batman hayranları, süper kahraman meraklıları veya mevcut kaynak materyalin iyi şekilde uyarlanmasını takdir eden herkes için kaçırılmayacak bir deneyim sunuyor. Üstüne üstlük, oyunda Batman DC çizgi romanlarından yazarlar ve sanatçılar yer alıyor. Rocksteady tarafından geliştirilen devam oyunları (Batman: Arkham City ve Batman: Arkham Knight), Arkham Asylum'da tanıtılan kavramlar ve fikirlerin üstüne koyarak stüdyonun başarılı çalışmalarını devam ettirdi. Bu, Arkham'ı gelmiş geçmiş en iyi süper kahraman video oyunu serilerinden biri haline getiriyor.