Yaşına bağlı olarak kontrol cihazı konusunda neredeyse hiç seçme şansı yakalayamamış olabilirsin. Bilgisayar oyunlarının öne çıkmaya başladığı dönemin bir üyesiysen ilk konsolunu ve kontrol cihazını net bir şekilde hatırlıyorsundur. Babamın satın aldığı Videopac, benim ilk konsolumdu. Temel olarak kontrol cihazı, düğmeye ve çubuğa sahip olan bir kutuydu. Ergonomi mi? O da ne? Bu kutu ile en az kontrol cihazı (!) kadar hantal olan küçük kareler yönlendiriliyordu.

Oyunlar geliştikçe kontrol yöntemleri de gelişti fakat benim tam anlamıyla olumlu etkilenmem biraz daha zaman aldı. Bunun hemen olacağını düşünmüyordum. California merkezli küçük bir geliştirici stüdyo başka bir yol izleyerek kontrol cihazından tamamen kurtulmayı denedi (elbette sol, sağ ve zıplama hariç). En önemli nokta ise sesin kullanımıydı. Müthiş güzellikteki One Hand Clapping, bulmacaları çözmek için sesini kullanan ve mutlaka denemen gereken düzenli bir 2D platform oyunudur.   
Görevin, sesini kullanarak dünyayı Silence Incarnate'ten kurtarmak. Hayatta kalmak için şarkı söylemek (veya mırıldanmak ya da ses çıkarmak) zorundasın. İlk başta utanç verici bir şeymiş gibi gelebilir ama bir süre sonra buna ve kendi sesine alışıyorsun. Zaten oyunun bütün amacı da bu; kendi sesinle aranda bir bağ kurmanı ve onu kullanmaktan çekinmemeni istiyor. Sonuç olarak bu bağımsız oyun pozitif enerji yayıyor ve kendini iyi hissetmeni sağlıyor.
Ve işe yarıyor! Oynanış sırasında sesli görevlerin giderek gelişiyor ve bir anda kendini o tuhaf, renkli ve sevimli kuşla düet yaparken buluyorsun.
Hatta bu oyunun tamamen yeni bir tür olduğunu bile söyleyebilirim, çünkü Karaoke oyunlarına veya diğer şarkı söyleme oyunlarına benzemiyor. "One Hand Clapping" kendine has bir oyun. Bu oyunu oynamak ve bulmacaları çözmek için sesli komutların gerekiyor.

Bana inanmıyor musun? Dene ve gör 😊