Grandma, No!

Jesteś babcią. Masz listę rzeczy do zrobienia, niespodziewane zadanie opieki nad wnukiem i absolutnie nie masz pojęcia, co się dzieje.

Cechy:
🍳 Obowiązki domowe! Na przykład wyniesienie śmieci. Albo przywołanie... czegoś

🌀 Minigry 2D, które bardzo szybko stają się naprawdę dziwne.

🏠 Trzy obszary pełne rzeczy, których prawdopodobnie nie powinieneś dotykać.

👀 Grupa dziwacznych postaci, które mogą, ale nie muszą być ludźmi.

🧓 Zostań babcią na krawędzi (zrozumienia tego, co się dzieje).

🍼 Opieka nad dziećmi?! Technicznie rzecz biorąc, tak. Czy idzie dobrze? Nie.

W Grandma, No! będziesz chwiejnie przemierzać trzy obszary typu sandbox, szturchać wszystko, co wygląda na szturchalne, i próbować załatwić różne sprawy – dopóki nie wybuchną, nie uciekną lub nie zamienią się w świadomą kanapkę. Każde „proste” zadanie zamienia się w absurdalną minigrę 2D, po której następuje więcej wędrówek, więcej dziwactw i więcej postaci, które zdecydowanie potrzebują terapii.