
Nieuws
De slechte toegankelijkheid van een bepaald treinstation diende als inspiratie voor See Through My Eyes
N
Nicole Carpenter
De vroegtijdige toegang die in Mei in de Epic Games Store is geplaatst is een ruwe versie van de simulatietool van het Poolse bedrijf Urban Vision Solutions die is ontworpen om professionals, zoals ingenieurs en architecten te helpen begrijpen hoe mensen met een visuele beperking de wereld ervaren. Het idee erachter is dat het begrijpen en nog belangrijker, ervaren hoe het perspectief van iemand anders is, designers zal helpen om beter toegankelijker ruimtes te creëren.
Adam Kurdel van Urban Vision Solutions zei dat het idee voor deze tool, die uiteindelijk zou uitgroeien tot een game-ervaring, begon toen zijn partner Michał Makulski zich zorgen maakte over zijn werk in de spoorwegindustrie. Makulski maakte zich zorgen om het contrast van perrons. Iets dat ‘toegankelijk’ lijkt voor iemand zonder beperking, is misschien wel helemaal niet zo toegankelijk; het is makkelijk om problemen over het hoofd te zien als je niet specifiek nadenkt over de gevolgen. De ontwikkelaars gebruiken bijvoorbeeld doorgaans kleuren om informatie aan te geven, maar voor iemand met kleurenblindheid is dat misschien een probleem. Ja, er zijn voorschriften voor de toegankelijkheid in Polen, maar er worden fouten gemaakt, zei Kurdel. De tool is ontworpen om te visualiseren en demonstreren wat werkt en wat niet werkt wanneer je iets ontwerpt met het oog op toegankelijkheid.
Er bestaan al wat tools en apps die dit doen, zoals VisionSim van het Braille Institute, die een effect toepast op je smartphonecamera om te demonstreren wat iemand met een oogaandoening ziet, vergelijkbaar met een augmented reality-game. ColorDeBlind, van elektron software, laat zien hoe mensen met kleurenblindheid de wereld ervaren. Versant Health, een organisatie voor visuele hulp, heeft zijn eigen visuele simulatie. Deze simulatie biedt een weergave van 360 graden van een door de computer gegenereerde omgeving om een bepaalde mate van visuele beperking te demonstreren. Wat de tool en game van Urban Vision Solutions onderscheidt, zegt Kurdel, is de mogelijkheid om rond te lopen in een 3D-ervaring die de speler een volledigere representatie biedt van de uitdagingen. Hierdoor kunnen mensen beter begrijpen wat iemand anders misschien ervaart.
See Through My Eyes is in vroegtijdige toegang en is op dit moment nog erg simpel. (Kurdel zei dat hij verwacht de game de aankomende maanden uit te breiden.) Er zijn twee modi: een waar je rond kunt lopen en ontdekken, en een verhaalmodus over een vrouw genaamd Marta die de ziekte van Stargardt heeft. De ziekte van Stargardt wordt door het National Eye Institute omschreven als een ‘zeldzame genetische oogaandoening’ die het netvlies aantast. Mensen met de ziekte van Stargardt kunnen donkere, wazige vlekken zien in het centrum van hun visie, wat doorgaans langzaamaan gebeurt naarmate iemand ouder wordt. Een op de 10.000 mensen heeft de aandoening volgens Baton Rouge-optometrist Dr. Wendy Waguespack. De ziekte kan niet worden genezen.
See Through My Eyes laat deze aandoening zien door delen van je zicht te verduisteren en een algehele wazigheid toe te passen. Het verhaal begint met Marta die in haar woonplaats op de trein stapt om naar haar moeder te gaan. Marta moet bij haar moeder op bezoek omdat haar moeder behoorlijk ziek is. Als eerste moet Marta een ticketautomaat vinden en een kaartje kopen.

Via de ontdekkingsmodus kan de speler door de omgeving lopen zonder een bepaalde doelstelling te moeten behalen en kan de speler bepaalde oogaandoeningen (waaronder kleurenblindheid) in- en uitschakelen.
Makulski had al jaren een idee voor de game, maar de twee zijn er pas twee jaar geleden echt serieus aan gaan werken, zei Kurdel. Kurdel en Makulski zijn alle twee geen gameontwikkelaars; ze zijn eigenlijk ingenieurs die elkaar op de University of Technology in Warschau, Polen hebben leren kennen. De twee hebben zichzelf via YouTube-video’s geleerd om met Unreal Engine verschillende elementen aan elkaar te koppelen om het uitgangspunt van de tool te ontwikkelen, en uiteindelijk de game. Ze besloten Unreal Engine te gebruiken omdat ze daarmee een visualisatie van de ervaring tot leven konden brengen ‘in minuten, niet in uren of dagen’. Daardoor konden de twee snel een prototype ontwikkelen en ter feedback aan professionals voorleggen. Maar een volledige game maken van de simulator met een verhaal, bleek uitdagender.
“Het duurde even voordat we nieuwe mechanismen konden maken”, zegt Kurdel. “In de oorspronkelijke simulator zat geen trein die constant naar een andere locatie ging. Het kost ons veel tijd om te leren hoe elk nieuwe mechanisme geïmplementeerd moet worden.”
Toegankelijkheid op treinstations in Polen is een probleem: sinds 2021 is slechts 6% van de Poolse treinstations ‘volledig aangepast aan mensen met een beperking’, volgens de onafhankelijke Poolse website Notes from Poland. De treinstations hebben elementen die zijn ontworpen om mensen met een beperking, zoals visuele beperkingen, te helpen, maar het ontwerp van die elementen is niet altijd even goed gegaan. Het stuk hierboven bijvoorbeeld laat een persoon zien die een geleidelijn volgt, ontworpen om mensen met een visuele beperking te helpen. De persoon gebruikt een taststok om het gele, hobbelige pad te volgen dat specifiek is ontworpen voor dat gebruik. Hij volgt het pad de trap op, maar eindigt tegen een stenen muur. Om het gebouw daadwerkelijk in te gaan, moet hij de trap weer af en vervolgens weer een trap op waarbij er geen geleidelijn beschikbaar is.

Kurdel benadrukt dat See Through My Eyes een vroege versie van de simulatie is, maar dat de game wel de uitdagingen van een treinstation laat zien. De huidige versie kan geleidelijnen niet simuleren die veelgebruikt zijn op plekken als deze, dus is een speler alleen afhankelijk van visuele aanwijzingen om zijn of haar weg te vinden. De ruimte is donker en behoorlijk wazig, en het is erg lastig om de belangrijke plekken op het treinstation te herkennen, vooral waar een treinkaartje gekocht kan worden. Kurdel zei dat het idee is om dit soort tools te onderscheiden van pagina’s met geschreven regels die de Poolse overheid heeft voor toegankelijkheid in openbare ruimtes. Die regelgeving is noodzakelijk en belangrijk, zei hij, maar het zijn voornamelijk ‘de resultaten van ideeën van experts’ voor het maken van een toegankelijke ruimte.
De simulatietool gaat een stap verder dan de regelgeving door de mensen die deze ruimtes ontwerpen te laten zien en toe te staan om implementaties te testen en de impact van hun beslissingen volledig te laten begrijpen. “Hoewel de instructies van deze regelgeving vrij goed zijn, worden ze niet volledig begrepen”, zei Kurdel. “Ze maken fouten. Ze gebruiken materialen waarvan ze denken dat ze elkaar contrasteren, maar dat is niet per se zo.”
Een van de moeilijkste uitdagingen van de ontwikkelaar is ervoor zorgen dat ze deze oogaandoeningen correct simuleren. Kurdel zei dat ze hebben gesproken met overheidsgroepen die werken aan toegankelijkheid, maar dat er nog veel winst te behalen valt op dat vlak. “Het is een verplichte voorwaarde voor ons om met mensen met beperkingen te praten”, zei Kurdel. Hij wil oogartsen spreken die weten hoe het oog precies werkt. Dit onderzoek is essentieel om enkele van de moeilijkste uitdagingen te overwinnen. Kurdel zei dat kleurenblindheid makkelijker te implementeren is als onderdeel van de simulator, omdat het het ‘hele gezichtsveld betreft’, dat betekent dat alles wordt gezien door de lens van kleurenblindheid, ongeacht waar je ogen naartoe bewegen. Maar er zijn andere aandoeningen zoals de ziekte van Stargardt, die het centrale gezichtsveld beïnvloedt. Deze beperking is moeilijk om te simuleren omdat mensen zonder de aandoening hun ogen af kunnen wenden van de aangetaste plek.
Het doel, zei Kurdel, is om feedback te verzamelen van mensen die See Through My Eyes proberen en die feedback doorvoeren in de volgende updates van de game. Urban Vision Solutions richt zich op dit moment op de Poolse markt. Hij wil echter uitbreiden en om meer ervaringen op te nemen in de game. “We willen deze mensen [die we in onze game hebben gemaakt] geen helden maken of ze laten zien als ongelukkig. We willen alleen laten zien dat hun levens, elk leven, iets zwaarder is, maar normaal. Ze hebben het misschien lastig vanwege hun aandoening, maar ook met normale dingen in het dagelijkse leven.”
Hij gaat verder: “Het is op dit moment een klein plantje dat aan het groeien is.”
See Through My Eyes is beschikbaar in de Epic Games Store.