Nieuws
Hands-on Industria 2 op Gamescom, een spannende FPS over het overleven van moordzuchtige AI
A
Alan Wen
Hoewel dit een direct vervolg is, is het niet zo moeilijk om de voorganger uit 2021 naar boven te halen, omdat het een gemakkelijk te volgen verhaal is dat je in een avond kunt uitspelen. Maar voor wie bijgepraat moet worden: je speelt als Nora, een vrouw die in Oost-Berlijn woont terwijl de Koude Oorlog bijna voorbij is. Ze zit vast, zoals ze zelf zegt, “gevangen tussen door machines gebouwde muren, in een parallelle dimensie, ver weg van huis”.
Ze is echter niet helemaal alleen, want aan het begin van de game, waar deze demo begint, komt ze ook Marlene tegen, een andere collega uit Oost-Berlijn die op de een of andere manier ook vastzit in deze parallelle dimensie. Het voelt zeker prettiger om iemand bij je te hebben als je door de donkere fabrieksgebouwen loopt, met alleen een zaklamp om een beetje te kunnen zien waar je loopt.
Het is echt prachtig gemaakt met Unreal Engine 5, waarbij ze de dynamische verlichting van Lumen helemaal benutten, maar wat het meest indruk maakt op elk moment zijn de op fysica gebaseerde interacties. In plaats van alleen maar met de muis te klikken, moet ik bijvoorbeeld echt vasthouden en slepen om een deur open te trekken of een item op te pakken, of kabels pakken om in stopcontacten te steken. Dit maakt deze parallelle dimensie veel meeslepender en tastbaarder.
Hetzelfde geldt voor het maken van items, waarbij je de rugzak van Nora opent en je spullen fysiek naar de slots sleept om ze te maken. Zelfs als je het maken van items even vergeet, is het nog steeds leuk om te zien hoe die onderdelen op elkaar stapelen terwijl het pistool dat ik maak verandert in kogels, die een overtuigend geluid maken als ze in de munitietas vallen voordat Nora haar rugzak weer dichtritst.
Hoewel Marlene een goede hulp is met tips en gesprekken om meer duidelijkheid te krijgen over de huidige situatie, is ze duidelijk niet klaar voor een gevecht. Nora zegt dat ze moet wachten terwijl ze verder het gebouw in gaat om een modulator te zoeken die de weg vrijmaakt. Ik ben echter ook verrast dat ik een weg vind die me naar buiten brengt, waar de zon midden op de dag schijnt. Alleen de industriële gebouwen zijn superdonker binnenin.
Het is nog niet zo lang geleden dat ik in een van deze gebouwen de moorddadige bedreigingen van Industria 2 tegenkwam. Vergeleken met zombies of andere monsters zijn deze robots echter juist zo eng omdat ze zo stil zijn. Ik heb wel een bewegingsdetector, een beetje zoals die in Alien: Isolation, waarmee je vijanden in de buurt kunt vinden, maar je kunt deze maar een paar keer gebruiken.
De fysieke interacties gaan zo ver dat Nora op richels kan klimmen of zich door kieren kan wurmen. Als het op schieten aankomt, voelt het ook langzamer en methodischer aan dan een typische FPS, met ook nog eens lange herlaadanimaties. Met weinig munitie betekent het ook dat elk schot telt als je besluit om te vechten. Je kunt die kogels ook bewaren en ervoor kiezen om onopvallend te blijven en buiten het zicht te blijven terwijl je een manier zoekt om verder te gaan.
Je moet wat voorzichtiger zijn als je dodelijkere vijanden tegenkomt, genaamd Surgers, die je meteen kunnen doden. Ze zijn ook blind, dus door stil te blijven terwijl je gehurkt loopt of een geluiddemper voor het pistool maakt, kun je ze nog steeds ontwijken. Ze zien je ook niet als je je zaklamp in het donker laat schijnen. Er zit echter niks anders op als mijn enige manier om verder te komen is door aan een hele klink te te draaien om een zware deur recht voor me te openen. Oh, en ik moet er ook nog snel heen voordat deze dichtgaat. Ook al heb ik een jachtgeweer gepakt, mijn munitievoorraad is nog steeds best krap, waardoor het vooral een wapen voor noodgevallen is. Volgens mijn slechte, paniekerige oordeel is het zeker niet slim om al je jachtgeweerpatronen te gebruiken om één surger te doden, als dat alleen maar betekent dat anderen nu weten waar je bent.
Het is altijd een verademing als ik even de tijd heb om buiten rond te lopen. Dan besef je pas echt hoe groot en verbonden deze wereld is, ook al zijn de gebieden nog steeds gescheiden door laadschermen. Het meest geruststellende is dat ik weer bij Marlene ben, die bij mijn terugkeer nogal sarcastisch zegt: “Nog niet dood?”
Uit dit korte stukje van het begin van de game blijkt dat Industria 2 een wereld wordt die zowel sfeervol als tastbaar is, hoewel de AI-gruwel die je in deze parallelle dimensie wachten ook beter te verdragen zijn als je niet alleen bent.
Industria 2 komt binnenkort naar de Epic Games Store. Je kunt het nu alvast op je verlanglijst zetten. Als je dat nog niet hebt gedaan, waarom speel je dan niet Industria in de tussentijd?
