People of Note'u ilk gördüğünüzde ne tür bir oyunla karşılaştığınızdan emin olamayabilirsiniz. Fantastik bir dünyada gezinen, Elite Beat Agents'tan fırlamış gibi görünen ritim tabanlı oynanışla harmanlanmış sıra tabanlı savaşlara giren ve hatta bir Disney animasyon filminde bile sırıtmayacak Broadway tarzı müzikal performanslar sergileyen renkli karakterler... Ancak son derece açık olan bir şey var: People of Note'ta mühim olan tek şey müzik.

Oyunun kreatif direktörü, geliştiricisi ve Iridium Studios'un kurucusu Jason Wishnov'un okul yıllarında tam anlamıyla tiyatro aşığı bir çocuk olduğunu ve pek çok müzikal izlediğini öğrenmek hiç de şaşırtıcı değil. "Bir hikâyeyi şarkılarla anlatma fikri kültürün pek çok alanında kendine yer buluyor fakat oyunlarda durum böyle değil." diyor Wishnov. "Dedim ki: 'Bu olguyu derinlemesine irdelemek istiyorum.'"
Bunu başarmak için Wishnov'un hem tanıdık hem de müzikal vizyonuna uygun bir oyun türüne ihtiyacı vardı. Final Fantasy, Chrono Cross ve The World Ends with You'yu ilham kaynakları arasında sayan Wishnov, "Yüz binlerce çocuk RPG Maker indirip kendi Final Fantasy ya da Chrono Trigger'ını yapmak istemedi mi? İşte ben de o çocuklardan biriyim." diyor. "Kendimdeki iki tarafı, Final Fantasy hayranını ve tiyatrocu yanımı, bir araya getirip bunları çılgın bir macerada harmanlayabilir miyiz diye düşündüm."

People of Note, ünlü bir pop şarkıcısı olma yolundaki ana karakter Cadence'i konu alıyor. Solo performanslara karşı önyargılı bir jüri tarafından dünyaca ünlü bir şarkı yarışmasından elenen Cadence, performansını zenginleştirmek için farklı müzik türlerinde uzmanlaşmış grup arkadaşları bulmak üzere yollara düşer. Çok geçmeden o ve yeni grubu, kendilerini gizemli Harmonic Convergence'ın (Harmonik Yakınsama) dünyayı parçalamasını engellemeye çalıştıkları büyük bir maceranın ortasında bulurlar.

Zaten Harmonic Convergence'ın işi çok da zor değil, zira Note dünyası hiç de ahenkli değil. Müzik toplumun her alanına işlemiş durumda ancak insanları bir araya getirmek yerine onları birbirinden koparıyor. Wishnov bu durumu şöyle açıklıyor: "Her müzik türünü görece içine kapalı toplumlarla temsil etmeye karar verdim. Kültürler arasında çok fazla etkileşim yok. Fakat hikâyenin başında Cadence'in zihninde şu fikir yer buluyor: 'Bu insanları bir araya getireceğim.'"
"Müzik toplumun her alanına işlemiş" derken bunu gerçekten kastediyoruz, kasaba ve dükkân isimlerinden tutun dünyayı dolduran yaratıklara kadar her şeyde hissediliyor. Müzik temalı kelime oyunlarını seviyorsanız hazırlıklı olun, çünkü oyun bunları arka arkaya üzerinize yağdırıyor. Oyunun dünyasındaki geçerli akçeye "groove" (ritim) deniyor. Bir noktada biri bunu sizden çalıyor ve siz de "groove'unuzu geri kazanmak" zorunda kalıyorsunuz. İnsanlar videolarını YouTuba'ya yüklüyor. Bir "koro resifinde" bir orcarina ile ya da "akapella adasında" tuhaf bir baykuşla savaşabilirsiniz. Peki korgi cinsi bir köpek ile bir akordeonu birleştirirseniz ne olur? Bunu muhtemelen kendiniz çözebilirsiniz ama ortaya çıkan şey kulağa geldiği kadar sevimli. Ayrıca evet, onu sevebilirsiniz. Wishnov şöyle diyor: "Google'da bir belge açıp aklıma gelen her çılgın kelime oyununu yazmaya başladım. Yüzlercesi oyunda yer aldı, bir o kadarı da kullanılmadı. 'Florist + the Machine' oyunda yer almadığı için üzülüyorum. 'Macaroon Five' da öyle." Gülerek ekliyor: "Ama hepsi bir belgede duruyor. Belki bir dahaki sefere..."

Müziğin her formunu öne çıkaran bir oyun olarak burada çok çeşitli türlerin temsil edildiğini görmek oldukça doğal: pop, rock, country, EDM, rap ve hatta Kelt müziği. Wishnov, aşina olmadığı türler için ekip arkadaşlarının uzmanlığına başvurmuş. "Bu konuda toplantılar yaptık." diyor. "'Böyle bir türü temsil eden bir ülke nasıl görünürdü, hangi unsurları barındırırdı, o müzik türüne dayanan bir ulusta ne tür görsel motifler ve dekorlar beklenirdi?' diye konuştuk. Gerçekten zaman ayırdık, araştırmamızı yaptık ve bu türleri hakkıyla yansıtabilecek insanlara ulaştık. Favori türünüz ne olursa olsun, o bölgeye geldiğinizde ya da o kültürle karşılaştığınızda kendinizden bir parça bulmanızı istedim. Olabildiğince özgün hissettirmeli."
Bu müzikal yaklaşım, oyunun sıra tabanlı savaş sistemine de yansıyor. Savaşçıların saldırı sırasını gösteren tur zamanı, zaman işaretleriyle birlikte bir nota portresi olarak temsil ediliyor. Saldırıların tamamı müzik temelli ve ritme uygun bir şekilde tuşlara basmanız halinde düşmanlara ekstra hasar verebiliyorsunuz. Savaşlar arasında sağlık veya envanter yönetimi yapmak yerine her karşılaşma tamamen kendi içinde tamamlanıyor. Wishnov bunu şöyle açıklıyor: "Ben büyük bir satranç hayranıyım, bu yüzden her savaşın kendi içinde mini bir satranç bulmacası gibi hissettirmesini istedim. Oyuncuların tur sıralarını seçmesine izin vererek, pek çok yetenek ve etki sunarak savaşlardaki stratejik derinliği artırmak istedim. Her şey müzik temalı; ama aynı zamanda oyuna hafif bir önyargıyla giren deneyimli RYO oyuncuları için de derin, doyurucu, taktiksel bir deneyim sunmak istedim. Yani 'Ah, bu daha çok bir müzikale benziyor. Çok derin bir yapısı olmayacak, anlaşılan kafa yormayan, basit şeyler olacak.' diyen biri yanılacak. İşin gerçeği bu. Basit başlıyor ancak oyun ilerledikçe zorluk eğrisi kademeli olarak yükseliyor."

Tabii keşfedilecek zindanlar olmadan RYO olmaz. Fakat People of Note, orman ve mağara gibi türün getirdiği klasiklerin ötesine geçiyor. Aynı zamanda daha modern ve alışılmadık zindan tasarımlarına da yer veriyor; örneğin bir dans kulübünde geçen bir zindanda, dans pistini döndürmek için anahtarları çevirmeniz ve böylece inatçı dansçıları yolunuzdan çekmeniz gerekiyor. Oyunun geneline serpiştirilmiş bulmacalar, oyuncuların zihinlerini zorlayacak ama bunaltmayacak şekilde tasarlanmış. Oyun, bulmacalardan pek haz etmeyen oyuncuları da düşünmüş. Wishnov şöyle diyor: "RYO ya da müzikal deneyim için oyuna giren biri, tek istediği müzikal eserleri dinlemek ya da kötü adamlarla dövüşmek olduğunda kafa yoran bulmacalar çözmek istemeyebilir. İşte oyunumuzda bunları tamamen atlayabiliyorsunuz. Bu ayarı oyun ortasında bile açıp kapatabiliyorsunuz."

People of Note'ta oyuncu seçimi esastır. Oyunun bulmacaları ilginizi çekiyor ama savaş sistemiyle uğraşmak istemiyor musunuz? Savaşı kapatabilirsiniz. Oyunun müzikal yönünü deneyimlemek istiyor ama ritim tabanlı oynanıştan hoşlanmıyor musunuz? Onu da kapatabilirsiniz. Oyuncular, kendilerine hitap eden oynanış unsurlarını istedikleri gibi birleştirebilir ya da o anki ruh hallerine göre oyun sırasında değişiklik yapabilirler.
Muhtemelen People of Note'un en çok öne çıkan yanı, oyunun müzikal sahneleridir. Hikâyenin önemli anlarında oyun, karakterlerin şarkıya döktüğü tamamen animasyonlu ara sahnelere geçiyor. Bu sahneleri hayata geçirmek geliştiriciler için oldukça farklı bir zorluktu; çünkü oyun geliştirme zihniyetinden çıkıp daha teatral bir yaklaşımı benimsemeleri gerekiyordu. "2024'te ekibimizin yarısından fazlası bu müzikal sahnelerin üretimine odaklanmıştı." diyor Wishnov. Oyunun baş yazarı olan Wishnov, aynı zamanda baş besteci Jason Charles Miller ile birlikte söz yazarlığı da yaptı. Sözler ve melodiler tamamlandıktan sonra görsel senaryo taslağı sanatçılarına iletilerek sahneleme ve hareketler planlandı. Ardından koreografiyi yakalamak için motion capture teknolojisi kullanıldı ki bu, özellikle bağımsız bir stüdyo için oldukça maliyetli bir süreç. Neyse ki daha uygun maliyetli bir sistem bulan Wishnov, müzikal tiyatro geçmişini kullanarak motion capture kostümünü giydi ve sürecin büyük bir çoğunluğunda bizzat yer aldı, böylece üretim maliyetleri önemli ölçüde düşürüldü. Son olarak kaydedilen motion capture verileri oyunun son rötuş animatörlerine, ışık sanatçılarına ve sanal kamera operatörlerine gönderildi. "Bu son derece kapsamlı bir süreç." diyor Wishnov ve devam ediyor, "Umarım bu müzikal sahneler, bir araya getirdiğimiz inanılmaz emek ve yeteneği yansıtıyordur. Çünkü bu gerçekten devasa bir projeydi. Bu oyun teknik olarak bu sahneler olmadan da yapılabilirdi ama bence akılda kalan ve hikâyenin duygusal zirvelerini yükselten şey tam da bu görkemli anlar. Müzikal sahneleri olmayan oyunlara lafım yok ama bu anlatım biçiminin yıllardır varlığını sürdürmesinin bir nedeni var, o da işe yaraması. Oyuncuda etki bırakıyor."

Elbette en akılda kalıcı melodiler ve etkileyici animasyonlar bile doğru seslendirme kadrosu olmadan yetersiz kalabilir. Bu nedenle People of Note için yalnızca yetenekli seslendirme sanatçıları değil, aynı zamanda güçlü şarkıcılar da gerekiyordu. Wishnov şöyle diyor: "Ana performansları üstlenecek kişilerin çok yüksek seviyede olması gerekiyordu. Bu müzikal sahnelerin Broadway kalitesinde olmasını istedim." Seslendirme kadrosundaki bazı oyuncular hem konuşma hem şarkı performansını üstlenirken, bazı rollerde bu görevler ayrıldı. Örneğin baş besteci Jason Charles Miller, grubun yorgun gitaristi Fret karakterine hem sesi hem şarkılarıyla hayat veriyor. Broadway sanatçısı Alex Boniello da Arc karakterinde aynı şekilde çift rol üstleniyor. Buna karşılık oyunun ana karakteri Cadence'in konuşma sesi Heather Gonzalez'e, şarkı söylerkenki sesi ise müzik sanatçısı LEXXE'e ait. Wishnov bu durumu şöyle açıklıyor: "Tutarlılık açısından ideal olan tek bir kişinin hem konuşma hem şarkı performansını üstlenmesi ama müziksel açısından bakınca belirli bir ses aralığına ya da vokal kalitesine ihtiyaç duyabiliyorsunuz. Oyuncu seçiminde çok zorlandım, çünkü bir seçmede şimdiye kadar duyduğum en inanılmaz şarkı söyleme sesini duyarken, bir başkasında ise şimdiye kadar duyduğum en inanılmaz oyunculuk performansıyla karşılaşıyordum. Başta rolleri bölmek istemedim ama sonra Hercules gibi 90'lar yapımlarını düşündüm. Orada da konuşma ve şarkı sesleri farklıydı. Zaten insanların sesi konuşurken ve şarkı söylerken biraz farklı çıkıyor. Sanırım insanlar aradaki farkı belirli ölçüde kabul ediyor, yeter ki makul ölçüde birbirine yakın olsun."
İster oyunculuk, ister şarkı söyleme, ister her ikisi olsun, tüm performansların amacı aynı: oyuncuların karakterlerle duygusal bağ kurmasını sağlamak. Wishnov şöyle diyor: "Seslendirme kadromuzla, performanslarla ve müzikal sahnelerle gurur duyuyorum. Gözlerim doldu demeyeceğim ama insanların bu sahnelere benim hayal edemeyeceğim şekillerde hayat verdiğini duyunca duygulandım. Çünkü sözlere kendi yorumlarını kattılar. Kayıt sırasında genelde iki deneme alıyorduk: ilki doğal, sıradan bir insanın yapacağı gibi; ikincisi ise kendilerinden bir şey kattıkları, daha farklı ve abartılı bir versiyon. Çoğu zaman ikinciyi tercih ettim, hatta bazen 'Aynısını yap ama daha da ileri götür.' dediğim oldu. Böylece performanslar kendi içinde hayat buldu. Yaptıkları seçimlere bayılıyorum."

Ancak akla şu soru geliyor. Eski bir tiyatro öğrencisi ve profesyonel seslendirme sanatçısı olarak Wishnov'un kendisini oyunda duyabilecek miyiz?

"Birkaç küçük rolüm var." diyor. "Şunu belirtmek isterim ki büyük roller için yeterince iyi bir şarkıcı olduğumu düşünmedim. Bu müzikal sahnelerin harika olması gerekiyordu. Oyuna dahil ettiğimiz şarkıcıların seviyesi beni aşıyor. Yine de kötü bir şarkıcı olduğumu düşünmüyorum. Çok fazla ipucu vermek istemem ama belki kapanış jeneriğinde sesimi duyarsınız. Ben daha çok 'jenerik şarkıcısıyım.'"

Umarım oyuncular bitiş jeneriğine ulaştığında, modern müzik temelli bir oyunun neler sunabileceğine dair yeni bir bakış açısı kazanmış olacaklar.

"Eğer kalbinizde müziğe dair bir şeyler varsa, farklı türlerin bir araya gelmesi fikrini seviyorsanız ya da PS1 dönemi Final Fantasy tarzının modern bir yorumunu deneyimlemek istiyorsanız, People of Note'a mutlaka göz atın.” diyor Wishnov. "Bayılacaksınız."

People of Note şimdi Epic Games Store'da.