Aynı serideki iki oyunun Road 96 ve ilk oyunun öncesinde geçen devam oyunu Road 96: Mile 0 kadar birbirinden farklı olması oldukça nadirdir. İlki ölmekte olan bir ülkeden kaçmaya çalışan insanlar hakkındaki bir birinci şahıs macera oyunuyken, ikincisi ise Subway Surfers veya Sayonara Wild Hearts oyunlarını alıp bölümler arasında hikâye parçaları eklemişsin gibi. Bazı kişiler temel oynanıştaki bu çılgın değişimi rahatsız edici bulabilir ama ana oyunun öncesinde geçen devam oyununu bu kadar büyüleyici yapan şey bu değişiklikler.

İlk Road 96, dünyaları değiştirecek bir seçimin arka planında Petria adlı kurgusal distopyanın sınırlarına ulaşmaya çalışan insanlar hakkında oldukça düz ancak bir o kadar da tuhaf bir öykü. Yol boyunca despot başkan Tyrek (bilirsin, "tiran" gibi) tarafından öfkelendirilen siyasi spektrumun farklı uçlarındaki insanlarla ve nereye gidersen git seni takip eden propaganda ile karşılaşıyorsun. Görevine yardımcı olabilecek ya da ölümcül bir engel oluşturabilecek yöntem oluşturulmuş olaylarla karşılaşıyorsun ve başarısız olursa diğer karakterlerden birine geçmen gerekiyor. Hiçbir anlamda bastırılmış değil ama Mile 0'a kıyasla düpedüz sessiz kalıyor.

Mile 0 iki karakteri takip ediyor: Zoe and Kaito. İlk isim Road 96 oyuncularına tanıdık gelecek ama ikinci isim biraz daha bilinmedik. Bunun nedeni, geliştirici DigixArt'ın ilk oyunu Lost in Harmony'den bir karakter olması. Görünüşe bakılırsa Zoe ve o, sınıf farklılıklarına rağmen iyi arkadaşlar: Zoe önde gelen bir siyasetçinin kızıyken Kaito yoksulluk içinde büyümüş. Ama oyunun başlarında, devletin üstünü örtmeye çalıştığı devasa bir olay ve Kaito'nun bunu ortaya çıkarma çabaları aralarının açılması riskine neden oluyor. 

Her bölüm ikilinin hikâyesindeki büyük olayları resmederek Zoe'nun Road 96'da tanıdığımız karaktere nasıl dönüştüğünü gösteriyor. Ancak ilk oyunun aksine Mile 0 önce onları resmediyor sonra ise soyutlaştırıyor. DigixArt, Lost in Harmony'de tanıttığı oynanışı getirerek "Sürüşler" (Rides) adı verilen renkli, ritim odaklı sürüş zorlukları oluşturuyor. Bunlar, Zoe ve Kaito'nun oyun boyunca farklı noktalarda hissettiklerini betimleyen saykodelik paten deneyimleridir ve çılgın bir şekilde karikatürize, komik rüyalar ile gerçek karanlığa kasvetli yolculuklar arasında farklılık gösterirler. Bölümlerden birinde Zoe gitgide büyüyüp daha tehlikeli hale gelen korumasından kaçmaya çalışırken, Petria'nın hükümeti ile ilgili gerçekle ve Kaito ile olan ilişkisiyle yüzleşirken yıkılmakta olan bir cehennem manzarası boyunca kayıyor. 
Oyun engelleri aşma girişimini puanlayacak ama ilerlemek için yüksek bir skor almak şart değil. Mile 0 fazlasıyla rahat bir deneyim ve bu bölümler yalnızca hikâyeyi ilerletmek için benzersiz yollar olarak işlev görüyor. Yeterince başarısız olursan oyun sana tamamen atlamak isteyip istemediğini soracak. Bu da oyunculara bölümleri geçmeye gerektiğinden fazla odaklanmak yerine hikâyeyi gerçekten özümseme imkanı tanıyor.

Nihayetinde, Mile 0 biraz deneysel. DigixArt ilk oyuna döndü, oynanışı ve karakterleri yeniden kullandı ve Road 96 evrenine dahil etti. Çok az sayıda ekip bir öncesinde geçen devam oyununda tamamen farklı bir türü denerdi ama DigixArt hepsini bağlantılı tutmak için karakterleri, temaları ve dünya kurgulama parçalarını dâhil ederek bunu başarıyor. İlk oyuna kıyasla oldukça kısa ve tamamen farklı bir deneyim sunuyor ama sadece varlığı bile göz atmaya değer. En azından geliştiricilerin yeni şeyler denemekten çekinmediğini gösteriyor.